сігнуць

гэта

— ступіць, зрабіць крок

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў сігнуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	сігну́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я сігну́ мы сігнё́м ты сігне́ш вы сігняце́ ён, яна, яно сігне́ яны сігну́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. сігну́ла м. сігну́ў н. сігну́ла мн. сігну́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты сігні́ вы сігні́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	сігну́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

sihnuć — беларуская лацінка

Слова сігнуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: