аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гуралька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гура́лька мн. гура́лькі |
| Родны каго? чаго? |
гура́лькі мн. гура́лек |
| Давальны каму? чаму? |
гура́льцы мн. гура́лькам |
| Вінавальны каго? што? |
гура́льку мн. гура́лек |
| Творны кім? чым? |
гура́лькай, гура́лькаю мн. гура́лькамі |
| Месны у кім? у чым? |
гура́льцы мн. гура́льках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Ад прадзедаў спакон вякоў нам засталася спадчына,
но ты выбрал беречь корни русского.
huraĺka — беларуская лацінка
Слова гуралька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуралька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гуран + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гу́р'еўскі (9)
(9) спіра́лька ‹
› гу́ра (4)
(7) кра́лька ‹
› гура́ль (6)
(7) пра́лька ‹
› гура́льскі (9)
(6) са́лька ‹
› гура́н (5)
(6) та́лька ‹
› гура́сціць (9)
(6) та́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.