Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 скончыць, -чу, -чыш, -чыць; закончанае трыванне
  1. што і з інфінітыў Давесці выкананне чаго-н. да канца; завяршыць. Скончыць мыць посуд. ▪ Людзі спяшаліся да пачатку ўборкі бульбы скончыць сіласаванне кукурузы. ← Макар Паслядовіч. Даша скончыла зборы і пачала апранацца. ← Алена Васілевіч. // Поўнасцю зрасходаваць. [Цётка:] — Апошні кумпяк на сёмуху скончылі. ← Міхась Машара. Знайшліся такія, што як сала сваё з торбы скончылі, дык і па доме зажурыліся. ← Кандрат Крапіва.
  2. што, чым. Зрабіць што-н. у заключэнне, закончыць чым-н. Крушынскі скончыў сваё тлумачэнне .. басам на спеўны царкоўны лад. ← Змітрок Бядуля. Вячэру скончылі куццёю. ← Якуб Колас. // Закончыць сваё жыццё, дзейнасць пэўным чынам. Пачаў грамадскую дзейнасць народнікам, а скончыў — меншавіком.
  3. што. Закончыць навучанне дзе-н. Самы старэйшы, Павел, скончыў рачны тэхнікум і ўжо плаваў на Дняпры капітанам буксіра. ← Іван Шамякін.
  4. што, з чым і з інфінітыў Спыніць што-н., палажыць канец чаму-н. Скончыць з прагуламі. Скончыць з парушэннем працоўнай дысцыпліны.
  •••
  Скончыць жыццё — тое, што і кончыць жыццё (гл. кончыць).