скрочыць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў скрочыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	скро́чыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я скро́чу мы скро́чым ты скро́чыш вы скро́чыце ён, яна, яно скро́чыць яны скро́чаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. скро́чыла м. скро́чыў н. скро́чыла мн. скро́чылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты скро́ч вы скро́чце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	скро́чыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

skročyć — беларуская лацінка

Слова скрочыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: