скрушваць

гэта

— маркоціць каго-небудзь, выклікаць тугу

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў скрушваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	скру́шваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я скру́шваю мы скру́шваем ты скру́шваеш вы скру́шваеце ён, яна, яно скру́швае яны скру́шваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. скру́швала м. скру́шваў н. скру́швала мн. скру́швалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты скру́швай вы скру́швайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	скру́шваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!

skrušvać — беларуская лацінка

Слова скрушваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: