Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 скрэбці, скрабу, скрабеш, скрабе; скрабём, скрабяце; прошлы час скроб, скрэбла; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. і без дапаўнення Праводзіць па паверхні чым-н. вострым, цвёрдым, зачэпліваючы ці робячы драпіны. А бедны воўк, вадой падцяты, Скрабе па лёдзе кіпцюрамі. ← Якуб Колас. Блізка мыш скрабе па сценцы, Кот цікуе на паленцы. ← Змітрок Бядуля. На гумовых ботах, па халявах, скроб сухі верас, абсыпаны, абдзёрты калёсамі. ← Іван Пташнікаў.
  2. Здзіраць, счышчаць чым-н. вострым тонкі слой з якой-н. паверхні. Не спіцца. І нават не творыцца. І сам я не рады сабе. Аж чую: на досвітку дворніца Дарогу ля дома скрабе... ← Артур Вольскі. Антанюк узброіўся нажом, закасаў рукавы пінжака і скроб абсмаленую тушу, цёр мокрай саломай. ← Іван Шамякін. // З сілай церці, чысціць. Ягор найбольш завіхаўся ля коней, мыў іх, скроб або карміў. ← Іван Навуменка. Дзяўчынкі да жаўцізны скрэблі падлогу, здымалі павуцінне, праціралі сцены, мылі вокны. ← Яўген Курто.
  3. Чысціць, абчышчаць (маладую гародніну, рыбу і пад.). Спроб .. [Яўтух] ножыкам бульбіну ды моўчкі хаваў сваю добрую ўсмешку ў сівых вусах. ← Антон Бялевіч. Бялявы хлапчук на парозе, як дома, ваюючы з кошкай, скрабе шчупака. ← Анатоль Вялюгін.
  4. і без дапаўнення Чухаць (якія-н. часткі цела). [Цымбал] уздыхае, скрабе ў барадзе і, відаць, пра нешта хоча загаварыць. ← Янка Скрыган. [Жонка:] Што ты там бурчыш пад нос? Скрабеш каля вуха? ← Янка Купала.
  5. пераноснае значэнне Непакоіць, трывожыць, хваляваць (пра думку, пачуццё і пад.). Яго душыў смутак і скрэбла злосць. ← Кузьма Чорны. [Бацька:] — Вершы зусім недзіцячыя, а такія, што і старога скрабуць па сэрцы... ← Валянцін Таўлай.
  6. Дробна, тонка стругаць што-н.; здрабняць. У зале лёкаі скрэблі васковыя свечкі на дубовыя цагліны падлогі. Дзеці потым, танцуючы, разнясуць усё нагамі. ← Уладзімір Караткевіч.
  •••
  На сэрцы (на душы) кошкі скрабуць гл. кошка.