Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 скубці, скубу, скубеш, скубе; скубём, скубяце; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Цягнуць рыўкамі; цягнучы, браць патроху. Скубці сена. ▪ Каля самага прыгумення [Курловіч] пачуў, як нехта шастае саломай, скубучы яе са стажка. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. Расскубваць што-н. пальцамі, разрываць на дробныя часткі. Скубці пер'е. ▪ Пакрысе .. [маці] скуплівала воўну, прамывала і скубла. ← Змітрок Бядуля.
  3. Вырываць, адрываць (пра траву і пад.). Поле травіцаю соннай адзелася, Вышла скацінка і дружна скубе. ← Янка Купала. Бабка Кацярына сядзела ў разоры і жвава скубла маладую лебяду. ← Алесь Якімовіч. Буланы конь за дзень папрацаваў. Цяпер адпачываў і скуб траву. ← Уладзімір Корбан. // Вырываць, выскубваць (пер'е, пух і пад.). Скубці гусей. ▪ Паволі таптаўся [Астап] ля печкі, пачаў скубці курыцу. ← Міхась Лынькоў. // пераноснае значэнне размоўнае слова Наносіць урон, шкоду. Відаць, скублі .. [немцаў] тут з усіх бакоў... ← Рыгор Няхай.
  4. Перабіраць пальцамі, патузваць. Хвалююся. Гімнасцёрку скубу, абцягваю, пілотку папраўляю. ← Мікола Ракітны. Пальцы .. [Люды] нервова скублі батыст насоўкі. ← Алесь Савіцкі. — Зямля відаць мне навылёт, Заткну за пояс вас! — І грозна стукнуў кулаком, Нервова вус скубе [бацька]. ← Антон Бялевіч. // Тузаць, трэсці. — Дай мне слова! — скубе за рукаў старшыню Гарбач. ← Рыгор Мурашка. Юзік .. засаромеўся сваіх таварышаў, якія скублі яго за полы ватовай капоты. ← Кузьма Чорны. // Цягнуць рэзкімі рухамі. — [Бацька] ўжо не вернецца? — пытае Зміцерка. — Маўчы, дурненькі, — кажа Ганначка і балюча скубе Зміцерку за валасы. ← Алесь Асіпенка. / Пра вецер. Гусцее пад далёкім полем вячэрняя смуга. Вецер зласней скубе фірапку, — спяшае, каб хутчэй аціхнуць нанач. ← Іван Пташнікаў.
  5. Зашчэмліваючы пальцамі скуру, прычыняць боль. — Анэлька, баліць, дурная ты! — азвалася ціха Яніна. — Баліць... Я ж і хачу, каб балела... — праказвала яна, скубучы тую, дзе пападзе. ← Рыгор Мурашка.
  6. пераноснае значэнне Непакоіць, дакучаць; патрабаваць чаго-н. [Старшыня:] — Цябе адзін загадчык райана скубе, а мяне ўсё раённае начальства. ← Алесь Асіпенка. Тут табе і яблычак свежы, і мядок пахучы, не якая-небудзь ферма, дзе цябе кожны скубе, а павагі ніякай. ← Якуб Ермаловіч. // Крыўдзіць. [Галя:] — [Іру] ўсе тузаюць і скубуць у класе. ← Вісарыён Гарбук.