Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 служыць, служу, служыш, служыць; незакончанае трыванне
  1. Працаваць па найму ў сферы разумовай або фізічнай працы, звязанай не з вытворчасцю, а з абслугоўваннем каго-, чаго-н. А Андрэй Стронін думаў: — Што ў жыцці радаснага? Вось скончу я універсітэт; буду служыць. Але што з гэтага? Буду днём займацца справамі, ноччу спаць, але што з гэтага? ← Кузьма Чорны. На большае маці не магла разлічваць, бо яна служыла ў адным з універсальных магазінаў і зарабляла не так ужо багата. ← Міхась Лынькоў.
  2. Выконваць воінскія абавязкі, быць ваенным. — Вы дзе служылі? — спытаў .. [Лугавец] Міколу. — У трэцяй арміі, у дывізіі генерала Панова. ← Усевалад Краўчанка. — Муж, — ахвотна адказала Вера. — Тады ён у кавалерыі служыў. ← Аляксей Кулакоўскі.
  3. Выконваць абавязкі слугі, прыслугі. Якаў стаў у дзядзькі жыць, Дзядзьку парабкам служыць. ← Кандрат Крапіва. У Палуяна — многа поля і кожны год служыць парабак. ← Янка Брыль.
  4. каму. Выконваць якія-н. абавязкі ў адносінах да каго-н., выконваць чыю-н. волю, падпарадкоўваючыся каму-н. І ёсць напэўна і шпікі, Што служаць пану паслухмяна. ← Якуб Колас. // Рабіць якія-н. паслугі каму-н. [Чарнавус:] Чым магу служыць? ← Кандрат Крапіва.
  5. каму-чаму. Працаваць у імя каго-, чаго-н., быць адданым каму-, чаму-н. Служыць навуцы. ▪ [Алесь:] — Паклянёмся служыць народу, змагацца за яго лепшую долю. ← Сцяпан Александровіч. Хвядос Шынклер да апошняга дыхання служыў сваёй айчыне. ← Лідзія Арабей. // Быць карысным каму-, чаму-н. І служаць людзям рэкі-сёстры — Амудар'я і Сырдар'я. ← Эдзі Агняцвет. [Сіўцоў:] — Цяпер паляшук — гаспадар свайго лёсу, смела бярэцца за пераўтварэнне прыроды, прымушае яе служыць сабе. ← Усевалад Краўчанка.
  6. каму і без дапаўнення Выконваць сваё прызначэнне, сваю ролю. Пісалася мала, не служыла галава, дый рукі адмаўляліся. ← Максім Лужанін. Штаны-ватнікі зіму служылі, яшчэ зіму паслужаць, вата ані нідзе не параз'язджалася і ў кучу не пазбівалася. ← Якуб Ермаловіч. І такія трывалыя выходзілі граблі — гады па тры служылі. ← Міхась Лынькоў. // чым, для чаго. Прызначацца, выкарыстоўвацца для чаго-н. Застаўшыся адзін, Андрэй сеў на парожнюю скрынку, якая служыла яму зэдлікам. ← Міхась Скрыпка. Па сутнасці хата служыла.. [Калядку] толькі месцам адпачынку. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Адушаўлёныя назоўнікі, якія служаць для абазначэння асоб, называюцца асабовымі. ← Граматыка беларускай мовы (1962, 1966).
  7. чым. Быць, з'яўляцца чым-н. Служыць прыкладам. ▪ Выглядам сваім і адзежай.. [хлапчукі] маглі служыць выдатнай натурай мастаку. ← Алена Васілевіч. Я агледзеўся, але ніякіх прыкмет, якія маглі б служыць арыенцірам, не знайшоў. ← Віталі Вольскі.
  8. што і без дапаўнення Выконваць, праводзіць набажэнства. Разы два-тры ў год аднекуль з-за Лашыч прыязджаў сюды старэнькі, увесь прапахлы ладанам і цвіллю поп і служыў перад бабулькамі абедню. ← Тарас Хадкевіч. [Маці] абазвалася: — Мусіць, біскуп.. служыў. ← Кузьма Чорны.
  9. Стаяць на задніх лапах, падняўшы пярэднія (пра сабак).
  10. Размяшчацца пэўным чынам, быць у нейкім становішчы. Шапка ў.. [чалавека] служыла казырком набок. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Служыць верай і праўдай — служыць вельмі добра, аддана.
  Служыць двум багам — паводзіць сябе як двурушнік.