Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 спадзявацца, -дзяюся, -дзяешся, -дзяецца; -дзяёмся, -дзеяцеся; незакончанае трыванне
  1. па што, з інфінітыў, без дапаўнення, са злучнік «што». Мець надзею, спадзяванне, разлічваць на што-н. Ішоў [Папас] вуліцаю ля кааператыва, спадзяваўся напаткаць каго [са] знаёмых. ← Платон Галавач. Ілка ўсё яшчэ на нешта спадзяецца і сядзіць на месцы. ← Мікола Лупсякоў. А я ўсё спадзяваўся І верыў... Эх, надзеі! ← Міхась Калачынскі. // чаго, са злучнік «што». Чакаць чаго-н. Апошнія словы балюча кальнулі Сцёпку, хоць гэтага ён і спадзяваўся ад бацькі. ← Якуб Колас. Што дасі заўтра, доля зманлівая, Спадзяюся пацехі я мала. ← Янка Купала. — Гм, — паморшчылася пані, — гм, я не спадзявалася, што ты кепска выхаваны. ← Алесь Бажко. / 1 асоба дзеяслова адзіночны лік цяперашні час спадзяюся, у знач. пабочнае слова [Доктар:] — А тое, што я тут вам гаварыў, спадзяюся, застанецца між намі. ← Міхась Машара. [Ганя:] — Без маёй прысутнасці вы, спадзяюся, усё высвстліце і разберацеся... ← Іван Грамовіч.
  2. на каго-што. Мець упэўненасць у кім-, чым-н.; мець спадзяванні на каго-н. А сябры чакаюць, спадзяюцца на яго — Янку Корвуна. ← Павел Ткачоў. Значыць, .. [Рабы] хітруе і не вельмі спадзяецца на мяне. ← Алесь Якімовіч. На .. [Бумажкова] спадзяваліся як на чалавека, які ў рашучы момант дасць верную параду. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Спадзявацца на манну нябесную — разлічваць на выпадковую ўдачу, на што-н. дармавое.