STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гушчар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гушча́р мн. гушчары́ |
| Родны каго? чаго? |
гушчару́ мн. гушчаро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
гушчару́ мн. гушчара́м |
| Вінавальны каго? што? |
гушча́р мн. гушчары́ |
| Творны кім? чым? |
гушчаро́м мн. гушчара́мі |
| Месны у кім? у чым? |
гушчары́ мн. гушчара́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.
сябраваць з тымі, хто ў алфавіце мае літару і
huščar — беларуская лацінка
Слова гушчар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гушчар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гушчарнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гу́шча (5)
(5) кучар ‹
› гушчаві́на (9)
(5) аўча́р ‹
› гушчаві́нне (10)
(6) ва́ўчар ‹
› гушча́рнік (9)
(6) вы́шчар ‹
› гушча́рны (8)
(8) навы́шчар ‹
› гушча́рня (8)
(5) я́шчар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
