сперунець

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў сперунець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	сперуне́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я сперуне́ю мы сперуне́ем ты сперуне́еш вы сперуне́еце ён, яна, яно сперуне́е яны сперуне́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. сперуне́ла м. сперуне́ў н. сперуне́ла мн. сперуне́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты сперуне́й вы сперуне́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	сперуне́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.

выбірай: плакаць або выць

Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…

spierunieć — беларуская лацінка

Слова сперунець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: