спраміць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў спраміць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	спрамі́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я спрамлю́ мы спрамі́м ты спрамі́ш вы спраміце́ ён, яна, яно спрамі́ць яны спрамя́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. спрамі́ла м. спрамі́ў н. спрамі́ла мн. спрамі́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты спрамі́ вы спрамі́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	спрамі́ўшы

	словаформы
Пачатковая форма	спрамі́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я спрамлю́ мы спра́мім ты спра́міш вы спра́міце ён, яна, яно спра́міць яны спра́мяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. спрамі́ла м. спрамі́ў н. спрамі́ла мн. спрамі́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты спрамі́ вы спрамі́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	спрамі́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

spramić — беларуская лацінка

Слова спраміць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: