спрастаць

гэта

— пайсці напрасткі (спрастаць дарогу; спрасціць, выпрастаць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў спрастаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	спраста́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я спраста́ю мы спраста́ем ты спраста́еш вы спраста́еце ён, яна, яно спраста́е яны спраста́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. спраста́ла м. спраста́ў н. спраста́ла мн. спраста́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты спраста́й вы спраста́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	спраста́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

sprastać — беларуская лацінка

Слова спрастаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: