спратаць

гэта

— выбіць пранікам мокрую бялізну; пабіць, аддубасіць каго-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў спратаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	спра́таць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я спра́таю мы спра́таем ты спра́таеш вы спра́таеце ён, яна, яно спра́тае яны спра́таюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. спра́тала м. спра́таў н. спра́тала мн. спра́талі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты спра́тай вы спра́тайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	спра́таўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)

адказ на падзяку:
няма за што, (спажывайце) на здароўе, на спажытак (вам/табе), расці вялікая! вялікі расці! (адказ дарослых на падзяку дзяцей)

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

spratać — беларуская лацінка

Слова спратаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: