Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 стаяць, стаю, стаіш, стаіць; стаім, стаіце; загадны лад стой; дзеепрыслоўе стоячы; незакончанае трыванне
  1. Знаходзіцца на нагах у вертыкальным становішчы, не рухаючыся з месца (пра чалавека, жывёлу). Стаяць пад дрэвам. ▪ Ля саней, захутаная ў вялізную хустку, стаяла дзяўчына. ← Алесь Асіпенка. [Міхалка] не мог спаць: стаяў пры акне ўпоцемку і глядзеў праз шыбу ў зорнае неба. ← Кузьма Чорны. / З азначальнымі словамі, якія падкрэсліваюць асаблівасці такога становішча. Стаяць бокам. Стаяць навыцяжку. ▪ Стаяць у .. [шалашыку] .. [дзед] мог толькі сагнуўшыся. ← Аркадзь Чарнышэвіч. / Са словамі, якія ўказваюць на частку цела, што з'яўляецца апорай пры такім становішчы. Ля дарогі на каленях стаялі бабы, ірвалі грэчку, стаўлялі ў кучкі. ← Вячаслаў Адамчык. Выскачыў [стралец] на палянку, а там стаіць на задніх лапах вялізны, як вол, мядзведзь. ← Алесь Якімовіч. // Апынуўшыся перад кім-, чым-н., знаходзіцца ў пэўным стане, становішчы. І стаіць яна [Вандароўна] прад панам, Як калінка тая, Што ў лузе, над ракою, Вецер пахіляе. ← Янка Купала. / у пераноснае значэнне ужыв. Беларускі народ стаяў напярэдадні вялікіх спраў грамадскага і культурнага значэння. ← П. Мядзёлка. // Быць пастаўленым у вертыкальным становішчы (пра прадметы). Кветкі стаяць у вазе. Лесвіца стаіць каля сцяны. / Пра мэблю, некаторыя прадметы хатняга абсталявання. Густа стаялі паўз сцены столікі, шафачкі. ← Кузьма Чорны. // Быць ускалмачаным, узнімацца старчма (пра валасы, шэрсць). Поўсць збоку, дзе сочыцца кроў, мокрая; зверху на хібе ўжо высахла і стаіць. ← Іван Пташнікаў.
  2. Выконваць якую-н. работу, займацца якой-н. справай, звязанай са знаходжаннем на нагах. Між гор зялёных ці ў пустыні дзікай Стаіш ты, воін, сёння на пасту. ← Пятро Прыходзька. Усё сваё жыццё .. [Лявон] ухітраўся цяжка не падняць і моцна не ўдарыць. То стаяў ля прылаўка ў ларку «Заготжыўсыравіны», то працаваў нарыхтоўшчыкам сельпо. ← Уладзімір Корбан. // Займаць месца ў чарзе за чым-н. Стаяць за кнігай.
  3. Быць нерухомым, не рухацца з месца (пра чалавека, жывёлу). Жанчыны адступілі далей ад воза і нерухома стаялі суцэльнай сцяной. ← Іван Шамякін. / Пра транспартныя сродкі, пра транспарт у час прыпынкаў або на стаянцы. Якраз і параход стаяў на Дняпры. ← Міхась Лынькоў. / Пра хмары, свяцілы і пад. На поўдні па-ранейшаму нерухома стаяла хмара. ← Мікола Гамолка. // Не цячы, не струменіцца (пра ваду, вадкасць). У барознах стаіць вада. ▪ Возера стаіць, не зварухнецца. ← Рыгор Барадулін. // Не разыходзіцца, запаўняючы якую-н. прастору (пра дым, пыл, пару і пад.). У паветры стаяў сіняваты марозны туман. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Пах рамонку і чабору стаяў над дарогай. ← Міхась Вышынскі. Дым густа стаяў у пакоі, і, хоць вокны былі расчынены насцеж, у Лазавіка ад яго шчыпала вочы. ← Васіль Хомчанка.
  4. Не працаваць (пра завод, фабрыку або механізмы і пад.). Цэх стаіць на рамонце. Гадзіннік стаіць. // пераноснае значэнне Не развівацца, не прасоўвацца наперад. Работа стаіць. Жыццё не стаіць на месцы.
  5. Быць устаноўленым, умацаваным на чым-н., на якой-н. апоры; трымацца, знаходзіцца на чым-н. Дом стаіць на фундаменце. Мост стаіць на быках. ▪ На тых жа багнах, дзікіх, сумных, Разлёгся ўшыр тарфяны шчыт. На ім стаяць, бы тыя гумны, Грамады чорных пірамід. ← Якуб Колас. // пераноснае значэнне размоўнае слова Існаваць дзякуючы каму-, чаму-н. [Касач:] — Сярод народу жыву. А на народзе свет стаіць. ← Ілья Гурскі. На праўдзе свет стаіць. ← Прыказка. // Быць адзначаным, надрукаваным і пад. дзе-н., на чым-н. Пісьмо падпісалі толькі пяць камсамольцаў. У канцы яго стаіць спешная прыпіска: «Падпісванне пісьма спынена. Дадзен сігнал трывогі!». ← газета «Звязда». На канверце апошняга ліста стаяла прыпіска «тэрміновая. ← Міхась Лынькоў. / Пра адзнакі за паспяховасць. Па матэматыцы стаіць пяць. // Значыцца, быць (у спісе, у якім-н. пераліку). На парадку дня стаіць два пытанні. Пад пратаколам стаіць подпіс.
  6. Мець часовае месцазнаходжанне, размяшчацца дзе-н. (на адпачынку, пастоі, стаянцы). У вёсцы Дудкі .. стаяў .. вялікі нямецкі гарнізон. ← Янка Брыль. // Часова здымаць у каго-н. кватэру, пакой. [Андрэй:] — Прыехалі — дык прыехалі. Шукайце — што хочаце. Стаяць можна і ў мяне. Другая хата пустая. ← Іван Пташнікаў. Галаўнёў і Амельчанка стаялі на кватэры нават удвух. ← Пятро Дудо.
  7. Займаць баявую пазіцыю, размяшчацца на якім-н. участку мясцовасці для вядзення баявых аперацый. [Вера:] — Фронт тады зусім блізка ад нас стаяў. ← Аляксей Кулакоўскі.
  8. Мужна і стойка трымацца ў баі, не адступаць, вытрымліваць націск. Масква стаіць. Маскву .. [фашыстам] ніколі не ўзяць. ← Іван Шамякін. Ён чэсна стаяў, да канца: Кулямётная лента... пустая, Апошняй была ў байца. ← Аркадзь Куляшоў. [Раіна:] — Па вопратцы прабітай пазнаю, Што ён [Янук] не раз пад кулямі стаяў, Што ён не раз выходзіў з-пад агню. ← Максім Танк. Хлопец, абняўшы любу дзяўчыну, На барыкадах смела стаіць. ← Цётка. // пераноснае значэнне Цвёрда прытрымлівацца якой-н. думкі, погляду, быць перакананым у чым-н. — Цяпер павінны вучыцца ўсе! — стаіць на сваім Ганька. ← Алена Васілевіч. Гогаль стаіць за тое, каб і ў літаратуры, і ў тэатры падзеі адлюстроўваліся праўдзіва, бо яны павінны ўзрушаць душы людзей, хваляваць іх сэрцы. ← часопіс «Полымя». Пад сцягам Ленінскім, вячыстым Ішлі за шчасце камуністы, І кожны з мужнасцю байца Стаяў за праўду да канца. ← Антон Бялевіч.
  9. пераноснае значэнне Абараняць, адстойваць чые-н. інтарэсы, змагацца, выступаць на баку каго-, чаго-н. Стаяць за народ. ▪ — Мы стаім за мірны лёс планеты. ← Пятро Прыходзька. І хоць быў .. [Тарусевіч] панскі сын, аднекуль з Мінскай губерні, але добра стаяў за рабочых... ← Максім Гарэцкі. [Максім Багдановіч] стаяў за глыбокую ідэйнасць і яркую вобразную форму. ← С. Майхровіч. // Мець апору ў кім-, чым-н. — За мной стаіць мой народ, — з падкрэсленым пафасам вымавіў Цярэшка, каб спыніць фамільярны князеў тон. ← Барыс Мікуліч. За мной стаіць вялікая Радзіма ўся мая. ← Пімен Панчанка.
  10. Знаходзіцца, размяшчацца дзе-н. Школа стаяла на водшыбе ад вёскі, на ўзгорку. ← Янка Брыль. Абапал грэблі стаялі свежыя стагі. ← Змітрок Бядуля. У задуменні лес яловы На ціхім беразе стаіць. ← Васіль Матэвушаў.
  11. Існаваць, быць на свеце. [Сілівон:] — Зямля наша як стаяла, так і стаіць, усім нашым злоснікам на згубу. ← Міхась Лынькоў. А стары дом стаяў і стаяў, пра яго быццам забыліся. ← Лідзія Арабей. // Захоўвацца, застаючыся нязменным, не трацячы сваіх якасцей. Варэнне можа стаяць доўга. ▪ Смольная хвоя — вельмі моцнае і даўгавечнае дрэва. Сцены з яе стаяць доўга. ← Кузьма Чорны.
  12. Мець патрэбу ў разглядзе, вырашэнні, пераадоленні. Вялікія і ганаровыя задачы стаяць перад дэпутатамі мясцовых Саветаў. ← газета «Звязда». Канец вайне! Другія рубяжы Цяпер стаяць перад ім, перад Юхімам! ← Змітрок Астапенка.
  13. Трымацца, панаваць, быць (пра стан чаго-н.). Стаіць цішыня. ▪ Некалькі хвілін у хаце стаяла маўчанне. ← Алена Васілевіч. Гэтая хатка заўсёды была паўнютка людзей. Там стаяў такі шум, крык і гоман, што аж глушыла. ← Якуб Колас. / Пра надвор'е. Стаіць пагода, Аж смагне, ныючы, асірацелы куст. ← Кандрат Крапіва. Гэта было зімою, ужо больш позняю парою як цяпер: на дварэ стаяў мароз і дзьмуў халодны, калючы вецер. ← Аляксей Кулакоўскі. / Пра час сутак, поры года. Стаяла глыбокая ноч, яшчэ не пайшлі па вуліцах машыны, у доме насупраць свяцілася толькі адно акно. ← Лідзія Арабей. Стаяла акурат тая пара восені, калі пачырванелы асіннік у лесе, яшчэ не згубіўшы ніводнага лісточка, трывожна ўжо шапоча пра заканчэнне лета, а над асірацелымі лугамі знікае духмянасць пасохлых траў. ← Усевалад Краўчанка. // Адчуваць (шум, звон, стукат і пад. у галаве, вушах). У галаве стаяў нудны, працяглы звон. ← Мікола Гамолка. У вушах стаяў жалезны стукат вагонных колаў. ← газета «Літаратура і мастацтва». // Быць бачным, прыкметным на твары, у вачах і пад. (пра які-н. выраз, ухмылку і пад.). У Міхея Вячэры нават слёзы стаялі ў вачах. ← Іван Шамякін.
  14. Пастаянна быць у памяці, перад вачамі (пра якія-н. думкі, уяўленні і пад.). У думках кожнага стаяў вобраз загінуўшага таварыша. ← Міхась Машара. З той пары Адна думка Стаіць у маёй галаве. З той пары і навек Застануся з той думкай у згодзе. ← Юрась Свірка.
  15. Трымацца на якім-н. узроўні, займаць якое-н. становішча. Вада стаіць высока. Стрэлкі гадзінніка стаяць на сямі. / Пра нябесныя свяцілы. Зорка стаяла на тым жа месцы і, здавалася, яшчэ больш мільгала. ← Аляксей Кулакоўскі. Быў ужо адвячорак. Сонца стаяла нізка. У паветры пасвяжэла. ← Алесь Якімовіч. // Выкарыстоўваецца ў саставе выказніка ў значэнні: быць якім-н., знаходзіцца ў якім-н. стане. Трава ўжо стаяла высокая — сама касіць, а краскі на лузе адцеіталі. ← Іван Навуменка. Гаспадар дакументаў стаіць пахмурны і маўчыць. ← Павел Кавалёў. Гвардыян стаяў аслупянелы, разявіўшы рот ад здзіўлення. ← Міхась Зарэцкі.
  16. У прыназоўнікавых спалучэннях з некаторымі назоўнікамі ўжываецца ў значэнні: займаць тое або іншае становішча ў грамадстве, мець грамадскую значнасць (сярод каго-, чаго-н. або ў адносінах да каго-, чаго-н.). Стаяць у цэнтры ўвагі. ▪ І сам ён [Пшэбора] строгі і няўмольны, Бо сілу мае ўжо не ён. І ў тых учынках сам нявольны, Бо над усім стаіць закон. ← Якуб Колас. // пераноснае значэнне Быць на якой-н. ступені ў інтэлектуальных адносінах. Сённяшняя моладзь стаіць значна вышэй як па сваёй адукацыі, так і па агульнаму .. культурнаму развіццю. ← часопіс «Маладосць».
  17. загадны лад стой(це)! Каманда спыніцца, перастаць рухацца. Тут жа пачуўся голас самога камандзіра: — Стойце! Свае! ← Іван Шамякін. Пачулася рэзкая каманоа: — Гвардыя, стой! Забяспечыць прывал! ← Міхась Лынькоў. // пераноснае значэнне размоўнае слова Патрабаванне перастаць гаварыць, дзейнічаць і пад.
  •••
  Адной нагой у магіле стаяць — дажываць сваё жыццё, быць блізкім да смерці (пра старога або вельмі хворага чалавека).
  Да апошняга стаяць — змагацца, спрачацца да канца, пакуль стае сілы.
  Далёка стаяць — пра тое, што горшай якасці, другараднае, не ідзе ў параўнанне з кім-, чым-н.
  Калом стаяць — быць лубяным, гаматным (пра матэрыял, тканіну, а таксама адзенне).
  Крукам стаяць (вісець) над кім-чым — увесь час пазіраць за кім-, чым-н., пільна аберагаць каго-, што-н.; назаляць назіраннем, абераганнем.
  На чым свет стаіць гл. свет.
  Не стаяць за цану — не лічыцца з цаной, коштам, з высокай аплатай чаго-н., Не таргавацца.
  Свет стаіць на кім-чым гл. свет.
  Стаяць ва ўладзе (на чале ўлады) — мець уладу, кіраваць дзяржавай, узначальваць.
  Стаяць гарой за каго-што — заступацца за каго-н., абараняць каго-, што-н. усімі магчымымі сродкамі.
  Стаяць за спінай чыёй, у каго — тайна аказваць каму-н. падтрымку, накіроўваць чыю-н. дзейнасць.
  Стаяць калом (кветкай) у горле — не даваць спакою, перашкаджаць жыць.
  Стаяць на чыім баку — быць адной думкі з кім-н., падтрымліваць каго-н. у чым-н.
  Стаяць на варце — тое, што і быць на варце (гл. быць).
  Стаяць на вачах — засланяць, загароджваць святло; перашкаджаць бачыць што-н.
  Стаяць навыцяжку — а) прымаць позу як па камандзе «смірна»; б) пакорліва падначальвацца каму-н.
  Стаяць на дарозе чыёй, у каго (на шляху чыім, у каго); стаяць папярок дарогі каму — тое, што і стаць на дарозе чыёй, у каго; стаць папярок дарогі каму (гл. стаць).
  Стаяць над душой чыёй, у каго (над паркам чыім, у каго) — надаядаць сваёй прысутнасцю, надакучаць, назаляць.
  Стаяць на задніх лапках — тое, што і хадзіць на задніх лапках (гл. хадзіць).
  Стаяць на месцы — не развівацца, не рухацца наперад.
  Стаяць на (сваіх, уласных) нагах — быць самастойным, не мець патрэбы ў падтрымцы, дапамозе.
  Стаяць на сваім — упарта, настойліва адстойваць свой погляд, сваю думку.
  Стаяць на цвёрдай глебе — мець трывалую аснову для сваіх планаў, спраў і пад.
  Стаяць пад вянцом — вянчацца.
  Стаяць папярок горла — вельмі замінаць каму-н. у чым-н.
  Стаяць перад вачамі (у вачах, уваччу) — узнікаць, з'яўляцца ў зрокавым уяўленні.
  Стаяць слупам (як слуп) — знаходзіцца ў здранцвенні ад нечаканасці; назаляць нерухомасцю (звычайна з няўцямным, бяздумным выглядам).
  Стаяць у баку ад чаго — тое, што і быць у баку ад чаго (гл. быць).
  Стаяць у вушах (увушшу) — пра захаванне моцнага слыхавога ўражання.
  Стаяць (сядзець) як пень — быць нерухомым; бяздэейнічаць; нічога не разумець.
  Хоць стой, хоць падай — ужываецца як рэагаванне ў становішчы збянтэжанасці, а таксама ў сітуацыі, калі невядома, як рэагаваць.
  Як стой (як стаіць) — а) вельмі хутка; адразу; б) без нічога, без рэчаў, маёмасці.