Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 стукнуць, -ну, -неш, -не; закончанае трыванне
  1. Ударыць, звычайна са стукам. [Госць] стукнуў кулаком аб стол так моцна, ажно пасуда зазвінела на розныя галасы. ← Змітрок Бядуля. Цар стукнуў сваім царскія посахам аб падлогу. ← Алесь Якімовіч. Але, дапіўшы з конаўкі салодкую цеплыню,.. [стары] нечакана стукнуў посудам па стале і ўстаў. ← Янка Брыль. / Пра біццё, штуршок сэрца. Толькі ціха стукнула сэрца. Толькі крыкнуў тужлівы птах. ← Леанід Дайнека. // Ударыць каго-н. Дастаткова .. [Саўку] было самага раз'юшанага быка ўхапіць за рогі, стукнуць кулаком па галаве, як той валіўся на зямлю. ← Ілья Гурскі. Тады .. [Стафанковіч] нацягнуў рукаў свайго кажушка і знячэўку стукнуў Сашку па карку. ← Кузьма Чорны. / у безасабовая форма ужыв. — Ой, Цэзар, — гаварыла маці. — Быць манцёрам зусім не цікава. Ды і токам можа стукнуць. Ты ў нас будзеш музыкантам! ← Лідзія Арабей. // пераноснае значэнне; па кім-чым. размоўнае слова Зрабіць каму-н. з'едлівыя, колкія папрокі, заўвагі; папракнуць каго-н. за што-н. Стукнуць па безгаспадарчасці. // каго. размоўнае слова Забіць або раніць. У асінніку дзіка стукнулі. ▪ [Злобіч:] — Кожны дзень, кожную ноч дзе-небудзь ды і стукнем [фрыца]. Вось і сёння... ← Мікола Ткачоў. — Каюк усім нам, — уголас гаворыць Аўсянік. — Ладуцьку стукнулі, ясна. ← Іван Навуменка. / у безасабовая форма ужыв. Вось тады мяне і стукнула, — [Доўбік] паказаў на сваю пераносіцу. ← Мікола Гроднеў. // пераноснае значэнне Падзейнічаць на галаву або на органы руху. Пракоп даўно ўжо не піў гарэлкі, і хмель наймацней стукнуў яму ў галаву. ← Якуб Колас. / у безасабовая форма ужыв. Твар .. [Зосі] пабялеў, стукнула ў вушах. ← Кузьма Чорны.
  2. Учыніць стук, шум пры ўдары, штуршку. Зноў стукнула брамка. Таня зірнула з-за сцяны. Ішоў Вадзім. ← Уладзімір Паўлаў. Бабка сярдзіта накінула на сябе світку, моцна стукнула дзвярамі і накіравалася да Лявона Секача. ← Якуб Колас. / у безасабовая форма ужыв. Не па возеры стукнула, а недзе ў напрамку Прыпяці. ← Усевалад Краўчанка. // Ударыць маланкай, моцна загрымець. Жыла [Фроська] і сумавала, а больш ад страху калацілася: пярун мог стукнуць, нядобры чалавек зайсці. ← Мікола Лобан. Міколку здалося, што ў яліну стукнуў пярун. ← Міхась Лынькоў.
  3. Ударыць (у акно, дзверы і пад.), падаючы стукам сігнал аб прыходзе, просьбе ўпусціць і пад. Тройчы стукнуць у акно — такі ўмоўны знак. ← Аляксей Кулакоўскі. // Раптоўна, нечакана або з сілай пачацца, пастаць (пра з'явы прыроды). Перад самымі калядамі раптам стукнуў .. мароз. ← Сцяпан Александровіч.
  4. каго-што і без дапаўнення Знянацку напасці, раптоўна атакаваць. Рухавей павялі сваю работу ваенныя штабы,.. намацвалі найболей слабыя і балючыя цэнтры свайго праціўніка, камбінавалі, строілі планы, каб увесці яго ў аблуду і пры першым жа зручным выпадку стукнуць па ім там, дзе ён меней за ўсё спадзяецца. ← Якуб Колас. [Архіп:] — У раку [легіянеры] не палезуць. Пусціш у пастку і стукнем з трох бакоў. ← Сяргей Грахоўскі.
  5. размоўнае слова Наступіць (пра час, падзеі). У кнізе падрабязна разглядаюцца прычыны крызісу каталіцызму: для яго даўно ўжо стукнуў той час, калі бунтуюць не толькі асобныя ўплывовыя тэолагі, але і цэлыя епархіі. ← часопіс «Полымя». // безасабовая форма каму. Мінуць, споўніцца (пра гады). Мне стукнула шаснаццаць гадоў, я лічыўся дзесяцікласнікам, мяне кахала самая прыгожая ў класе дзяўчына. ← Іван Навуменка.
  6. размоўнае слова Выпіць (чарку). Рыгор-хурман хадзіў без дзела,.. Хадзіў і лёганька хістаўся: Ён трохі стукнуў — ці не з гора? ← Якуб Колас.
  7. Прымусіць стукнуцца. [Рыгор:] — Будзеце задзірацца — стукну ілбамі так, што рогі вырастуць! ← Мікола Ваданосаў.
  8. пераноснае значэнне размоўнае слова Перадаць што-н. пры дапамозе якіх-н. сродкаў сувязі. [Дзед Астап:] — Ты ўжо стукні па тэлеграфе на раз'езд. ← Міхась Лынькоў.
  •••
  Палец (пальцам) аб палец не стукнуць — тое, што і палец (пальцам) аб палец не ўдарыць (гл. ударыць).
  Стукнуць у галаву; у галаву стукнула каму — нечакана прыйшла думка.