Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 стынуць,
  гл. стыць.

 стыць і стынуць, стыну, стынеш, стыне; прошлы час стыў, -ла; незакончанае трыванне
  1. Станавіцца халодным, трацячы, аддаючы цяпло, астываць. Чай стыне. ▪ [Валя] праверыла юшку, падышла да стала, дзе даўно стыла амаль не кранутая вячэра. ← Іван Шамякін. Шуміць трава па пояс, Ля рэек стыне шлак. Юнацтва — скоры поезд. А сталасць — таварняк. ← Сцяпан Гаўрусёў.
  2. Мерзнуць, замярзаць на холадзе. Пад кажух забіраўся холад, стылі рукі ў рукавіцах. ← Мікола Лупсякоў. Згорбілася на спіне паддзёўка, і .. [Андрэй] пачуў, што ў яго мокрыя плечы: пачынаюць стыць. ← Іван Пташнікаў. [Зыбін] заўважыў, што Жэня, у сваёй кароткай ватоўцы, у няцёплай хустцы, стыне на ветры, і стаў так, каб затуліць яе. ← Іван Мележ. Там ён, абліты вадой ледзяною, К сэрцу рукою білет прыціскаў, Быццам білет пад сцюдзёнай вадою Сэрцу юнацкаму стыць не даваў. ← Аркадзь Куляшоў. // Траціць на момант здольнасць рухацца, камянець пад уплывам якога-н. моцнага пачуцця. Я і цяпер яшчэ ад жаху стыну, Хоць і не ўспомню, у каторы век, Ад зайздрасці разгневаны, дубіну Падняў на чалавека чалавек. ← Сяргей Грахоўскі. На вуснах у Якуба Лакоты стыне маркотная балючая ўсмешка. ← Міхась Зарэцкі. Да вачэй фартух падносіць маці, Стыне ў горле і ў мяне сляза. ← Анатоль Астрэйка.
  3. пераноснае значэнне Сціскацца на момант ад чаго-н., заміраць (пра сэрца). І стыне сэрца ў горкай скрусе. Адразу дзень цямнейшым стаў. ← Леанід Дайнека. Ад жаху вабнага салодка сэрца стыне Каля віроў і шчупаковых ям. ← Анатоль Грачанікаў.
  •••
  Кроў стыне (у жылах) гл. кроў.