сумаўляцца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў сумаўляцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	сумаўля́цца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я сумаўля́юся мы сумаўля́емся ты сумаўля́ешся вы сумаўля́ецеся ён, яна, яно сумаўля́ецца яны сумаўля́юцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. сумаўля́лася м. сумаўля́ўся н. сумаўля́лася мн. сумаўля́ліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты сумаўля́йся вы сумаўля́йцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	сумаўля́ючыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прысто́лак — скрыня ў стале, шуфляда
прыскры́нак — скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

sumaŭliacca — беларуская лацінка

Слова сумаўляцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: