Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 супраціўляцца, -яюся, -яешся, -яецца; незакончанае трыванне
  1. Супрацьдзейнічаць насіллю, насільным дзеянням; адбіваць напад. Пан быў такі спалоханы, што нават не супраціўляўся, калі «Салавей» прывязваў яго да дрэва. ← Змітрок Бядуля. [Салагуб:] — Я пачаў супраціўляцца, штурхаць .. [паліцыянтаў] рукамі ад сябе і крычаць. ← Міхась Машара. Немцаў выбілі яшчэ толькі з першай лініі, а на другой яны ўпарта супраціўляліся і вялі агонь амаль бесперапынна. ← Аляксей Кулакоўскі. // Супрацьдзейнічаць уплыву, уздзеянню каго-, чаго-н.; не падпарадкоўвацца каму-, чаму-н., не згаджацца на што-н. Толя, які даўно прывык да бацькоўскіх загадаў старога, больш не супраціўляўся. ← Янка Брыль. Васіль Дзяцел імкнецца адасобіцца ад эпохі, супраціўляецца жыццю ўпарта, рашуча, да знямогі, але ўсё дарэмна. ← часопіс «Полымя». // Не паддавацца якому-н. стану, пачуццю, змагацца з якім-н. станам, пачуццём. Супраціўляцца хваробе. ▪ Бацькавы вочы пры цьмяным святле лямпы здаліся мне вузенькімі-вузенькімі. Іх мружыў сон, але яны супраціўляліся яму. ← Раман Сабаленка. Радаваўся [Андрыян Цітавіч], як юнак, свайму пачуццю, але, скрыгочучы зубамі, хаваючы ўсё ў сабе, супраціўляўся яму... ← Аркадзь Марціновіч.
  2. Не паддавацца знешняму фізічнаму ўздзеянню.