аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова даведка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даве́дка мн. даве́дкі |
| Родны каго? чаго? |
даве́дкі мн. даве́дак |
| Давальны каму? чаму? |
даве́дцы мн. даве́дкам |
| Вінавальны каго? што? |
даве́дку мн. даве́дкі |
| Творны кім? чым? |
даве́дкай, даве́дкаю мн. даве́дкамі |
| Месны у кім? у чым? |
даве́дцы мн. даве́дках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)
Что русскому благо, тое беларусу блага.
daviedka — беларуская лацінка
Слова даведка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даведка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даведнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даве́дзенасць (12)
(8) мухае́дка ‹
› даве́дзены (9)
(9) сэрцае́дка ‹
› даве́дзены (9)
(10) глебаве́дка ‹
› даве́дкавы (9)
(12) прыродаве́дка ‹
› даве́днік (8)
(10) гардаведка ‹
› даве́дчык (8)
(8) праве́дка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).