сынкаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў сынкаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	сынкава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я сынку́ю мы сынку́ем ты сынку́еш вы сынку́еце ён, яна, яно сынку́е яны сынку́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. сынкава́ла м. сынкава́ў н. сынкава́ла мн. сынкава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты сынку́й вы сынку́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	сынку́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

synkavać — беларуская лацінка

Слова сынкаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: