Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 таміцца, тамлюся, томішся, томіцца; незакончанае трыванне
  1. Заморвацца, прыставаць ад цяжкай, непасільнай працы. Закіпела дружная спорная праца, у якой Марына Паўлаўна не толькі не тамілася больш, а нібы адпачывала ад ранейшае зморы. ← Міхась Зарэцкі. Бацька з маткай на рабоце не томяцца, калі з дзетак сваіх цешацца. ← Прыказка. / Пра рукі, ногі і інш. Пэўны час Максім глядзіць у акно, але томяцца вочы, і ён пачынае пазіраць на пасажыраў. ← Барыс Мікуліч.
  2. Мучыцца, пакутаваць, будучы пазбаўленым свабоды. Таміцца ў турме. ▪ Вякамі таміліся народы Заходняй Украіны і Заходняй Беларусі пад панскім гнётам. ← Янка Купала. Пры мястэчку па-над Сожам У фашысцкім гарнізоне За калючай агароджай Люд таміўся ў палоне. ← Кастусь Кірэенка. // Тужыць, перажываць, клапоцячыся аб кім-, чым-н. І з таго часу ад Настулі І з дому вестак не было — І ўсё там здарыцца магло, і ён [Дзяжа] за іх таміцца мусіў. ← Якуб Колас. Ці ж ёй [Ганне] так і марнець адной, таміцца невядомасцю, гадаць па зорках, што там з Васілём? ← Іван Мележ. // Знемагаць. Там, ля камбайна, прымасцілася з восем старых жанчын. Зыркае ранішняе сонца сляпіла ім вочы, і яны таміліся ў чаканні. ← Ігар Хадановіч. / Пра прыроду. Усё тамілася і млела ў гэтай ласкавай веснавой цеплыні. ← Мікола Лобан. Гарачы поўдзень таміўся ў цішы сцен фермы. ← Мікола Ракітны. Зямля тамілася, а ноч над ёй спявала. ← Пімен Панчанка.
  3. спецыяльны тэрмін Вытрымлівацца пры пэўных умовах для набыцця неабходных якасцей. На доле ў кучы тамілася сырая гліна. ← Янка Скрыган.
  4. залежны стан да таміць (у 3, 4 знач.).