трудаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў трудаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	трудава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я труду́ю мы труду́ем ты труду́еш вы труду́еце ён, яна, яно труду́е яны труду́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. трудава́ла м. трудава́ў н. трудава́ла мн. трудава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты труду́й вы труду́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	труду́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Кожны нябожчык на Эверэсце калісьці быў неймаверна матываванай асобай.

trudavać — беларуская лацінка

Слова трудаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: