Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 тузаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. каго-што, за што. Торгаць, цягаць рыўкамі, рэзкімі рухамі. — Добра б, каб вы [Цімка] пра гэта Лёдзі расказалі... — сказаў Шарупіч, не зважаючы на тое, што жонка тузае яго за крысо. ← Уладзімір Карпаў. [Мартыневіч] падганяў сваю Чорную, дужую, але ляную кабылу, тузаў лейцамі, цмокаў, крычаў, але яна не слухалася. ← Аркадзь Чарнышэвіч. У швачнай гудзелі машыны. Заўважыўшы Ваську, .. [дзяўчаты] кінуліся да яго гаманлівай стайкай, церабілі за пінжак, тузалі за рукі. ← Міхась Лынькоў. // Цягаць за валасы, вушы і пад. Раман крыху пастаяў, потым рашуча падышоў да ложка, узяў Сафрона за кучаравую чупрыну і пачаў тузаць. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Машынка [майстра], як і нажніцы, раз-пораз так тузалі мае валасы, што аж іскры мітусіліся ў вачах. ← Макар Паслядовіч. // Тармасіць, трэсці. Я абшчапіла .. [бацьку] за плечы, тузала, смяялася. ← Алесь Савіцкі. Разбудзілі [Ігната] пасля таго, як доўга тузалі за плечы. ← Платон Галавач. // размоўнае слова Біць, калаціць, трэсці каго-н. Тады жонка Змітрака, хітрая жанчына, пачынала тузаць мужчын, даваць то аднаму, то другому ў каршэнь ды выпіхваць з хаты. ← Павел Кавалёў. // Рэзкім рухам кранаць з месца. [Шафёр:] — Чапляй [трос] там!.. Ды не тузай рыўкамі... ← Іван Аношкін. [Андрэй] азірнуўся — ззаду падскоквалі ўгару снапы; трактар тузаў воз. ← Іван Пташнікаў. / у безасабовая форма ужыв. Вагон калыхала і тузала на кожным стыку. ← Сяргей Грахоўскі. Вагон хадзіў ходарам. Эшалон тузала, бразгалі буферы. ← Алесь Ставер. // Торгаць сюды-туды, імкнучыся адчыніць што-н. [Маці] тузала дзверы, бразгала жалезам, пакуль адчыніла. ← Кузьма Чорны. // Шавяліць, развяваць, рваць што-н. (пра вецер). Ветрык весні, ветрык-гарэза Ўсё трасе і тузае сад. ← Уладзімір Караткевіч.
  2. каго-што. Рытмічна торгаць, пранізваць (пра боль). Пасля ўсёй гэтай валтузні Кандрат Назарэўскі пачуў яшчэ больш, як боль востра тузаў нагу. ← Кузьма Чорны. Часам Ганна вярэдзіла .. [пазногаць], і руку ламаў, тузаў моцны боль. ← Іван Мележ. // безасабовая форма размоўнае слова Нудзіць, рваць. Выжлятніка тузала ў качарэжніку ля грубкі. ← Іван Пташнікаў. На ўсю царкву не пах ужо — смурод, І чхае, й кашляе народ, Таго ўжо тузае і рве. ← Кандрат Крапіва. // безасабовая форма Выклікаць рэзкі штуршок. Забыўшы пра гэта, жанчына дакранаецца рукой да металічнага прадмета, і яе тузае электрычным разрадам. ← Іван Новікаў. // чым. Рабіць рэзкія сутаргавыя рухі якой-н. часткай цела. [Ігнат] напінаў рукі, тузаў плячыма, ірваўся. ← Іван Мележ.
  3. пераноснае значэнне; каго. размоўнае слова Не даваць спакою каму-н., дакучаць якімі-н. патрабаваннямі. Крытык, родненькі! Даруй Мне з маёю музай! Кіраваць — то ты кіруй, Ды не вельмі тузай. ← Кандрат Крапіва. [Ермаліцкі:] — Да таго ж у нас пачынаецца справаздача, і замест работы мы будзем толькі тузаць людзей, а яны і так перагружаны. ← Янка Скрыган. А жыццё тузае людзей, як захоча. ← Алесь Асіпенка. // Надаядаць каму-н. шматлікімі пытаннямі, просьбамі. Ганьку тузаюць малыя: — Што ты прынесла? ← Алена Васілевіч.