Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 туманіць, -ню, -ніш, -ніць; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Засцілаць, закрываць сабой (пра пыл, дым і пад.). Дым туманіць далягляд. // Засціць што-н. чым-н. Часамі пастушкі .. туманілі неба дымам сухога [бульбоўніку]. ← Кузьма Чорны.
  2. Завалакаць (вочы), перашкаджаць добра бачыць. [Антосіха] глядзіць на сваіх кватарантаў, і вочы яе туманяць слёзы. ← Аляксей Кулакоўскі. // пераноснае значэнне Засціць (свядомасць, думкі); пазбаўляць здольнасці ясна разумець, успрымаць. Хмель помсты туманіў .. [Соміку] свядомасць. ← Кандрат Крапіва. Скрыпелі да болю зубы, скрыпелі масніцы, злосць туманіла розум. ← Алесь Шашкоў. Усё цела .. [Яўхіма] поўнілася нецярплівай, гарачай прагай, якая ап'яняла, паліла, туманіла развагу. ← Іван Мележ. // размоўнае слова Рабіць няясным, незразумелым, блытаць. [Антон:] — Ведаеш, брыгадзір, давай на чыстату. Выкладвай, як яно было... І не тумань мне галавы! ← Алесь Савіцкі. І Змітрок не заходзіць. Яшчэ туманіць, што па справах да старасты. Разам на полі — не могуць дамовіцца. ← Валянцін Мыслівец.