Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 тыкаць¹, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. у каго-што або чым. Поркаць чым-н., пастукваць, датыкаючыся да чаго-н. [Стары] .. разгублена міргаў вачамі і тыкаў у зямлю кійком. ← Мікола Ракітны. І ты, пасляваенны Джон, Калі сумленню не салжэш ты, Наўрад ці пальцам у батон Ты будзеш тыкаць: дзе свяжэйшы? ← Хведар Чэрня. // што. Утыкаць, усоўваць у што-н. Дрыжала рука. Круціла, ламала карабок з сярнічкамі, тыкала іх у зубы. ← Іван Пташнікаў. // чым. Паказваць на каго-, што-н. — Вунь, бачыш, — тыкаў, паказваў Дубавец пальцам туды, дзе ляжаў пень. ← Мікола Капыловіч. А самы маладзейшы, відаць, пазнаў сваю вінтоўку на плячы ў аднаго з партызан, паказваў на яе пальцам і тыкаў сябе ў грудзі. ← Рыгор Няхай. Паўлік, поўны гонару, што яго пахвалілі, тыкаў тонкім мурзатым пальчыкам у кніжку, называў літары. ← Лідзія Арабей.
  2. што або чым. размоўнае слова Падносіць блізка, паказваючы што-н. А мне ён кніжку тыкае пад нос, паказвае. // пераноснае значэнне Назойліва гаварыць, напамінаць пра што-н.; упікаць чым-н. [Васіль:] — Ты мне фронтам не тыкай. ← Алена Васілевіч.
  3. што. размоўнае слова Даваць, тыцкаць што-н. каму-н. Тыкаць цукерку дзіцяці.
  •••
  Пальцам (пальцамі) тыкаць — тое, што і пальцам (пальцамі) паказваць (гл. паказваць).
  Тыкаць (свой) нос — тое, што і сунуць (свой) нос (гл. сунуць).
  Тыкаць носам — звяртаць чыю-н. увагу на што-н. (віну, учынак і пад.; звычайна ў грубай форме) .
  Тыкаць у вочы (у нос) каму — рабіць папрок, упікаць у чым-н.
 тыкаць², -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне, каго і без дапаўнення
  размоўнае слова фамільярнае слова Звяртацца да каго-н. на «ты».