STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў убрукоўваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
убруко́ўваць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я убруко́ўваю мы убруко́ўваем ты убруко́ўваеш вы убруко́ўваеце ён, яна, яно убруко́ўвае яны убруко́ўваюць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
убруко́ўвала
м. убруко́ўваў н. убруко́ўвала мн. убруко́ўвалі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты убруко́ўвай вы убруко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
убруко́ўваючы |
скарбніца
Добрае доўга помніцца, а кепскае ніколі не забудзеш.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
ubrukoŭvać — беларуская лацінка
Слова убрукоўваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове убрусянецца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› убрукава́ць (10)
(12) набруко́ўваць ‹
› убруко́ваны (10)
(14) перабруко́ўваць ‹
› убруко́ваны (10)
(13) падбруко́ўваць ‹
› убрусяне́лы (10)
(12) выбруко́ўваць ‹
› убрусяне́цца (11)
(14) павыбруко́ўваць ‹
› убрусяне́ць (10)
(13) прыбруко́ўваць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
