увечніваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў увечніваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	уве́чніваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я уве́чніваю мы уве́чніваем ты уве́чніваеш вы уве́чніваеце ён, яна, яно уве́чнівае яны уве́чніваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. уве́чнівала м. уве́чніваў н. уве́чнівала мн. уве́чнівалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты уве́чнівай вы уве́чнівайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	уве́чніваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

uviečnivać — беларуская лацінка

Слова увечніваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: