увіроўваць

гэта

— захапляць каго-небудзь, што-небудзь у вір

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў увіроўваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	увіро́ўваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я увіро́ўваю мы увіро́ўваем ты увіро́ўваеш вы увіро́ўваеце ён, яна, яно увіро́ўвае яны увіро́ўваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. увіро́ўвала м. увіро́ўваў н. увіро́ўвала мн. увіро́ўвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты увіро́ўвай вы увіро́ўвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	увіро́ўваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абы здароўе, а жыццё будзе.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс

uviroŭvać — беларуская лацінка

Слова увіроўваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: