угарнуцца

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў угарнуцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	угарну́цца
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я угарну́ся мы уго́рнемся ты уго́рнешся вы уго́рнецеся ён, яна, яно уго́рнецца яны уго́рнуцца
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. угарну́лася м. угарну́ўся н. угарну́лася мн. угарну́ліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты угарні́ся вы угарні́цеся
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	угарну́ўшыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

15 жніўня 1390 года Берасце атрымаў Магдэбургскае права. Другі горад пасля Вільні ў ВКЛ і першы горад у межах сучаснай Беларусі.

uharnucca — беларуская лацінка

Слова угарнуцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: