удоўжваць

гэта

— падаўжаць што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў удоўжваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	удо́ўжваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я удо́ўжваю мы удо́ўжваем ты удо́ўжваеш вы удо́ўжваеце ён, яна, яно удо́ўжвае яны удо́ўжваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. удо́ўжвала м. удо́ўжваў н. удо́ўжвала мн. удо́ўжвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты удо́ўжвай вы удо́ўжвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	удо́ўжваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.

Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».

udoŭžvać — беларуская лацінка

Слова удоўжваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: