узварочваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў узварочваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	узваро́чваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я узваро́чваю мы узваро́чваем ты узваро́чваеш вы узваро́чваеце ён, яна, яно узваро́чвае яны узваро́чваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. узваро́чвала м. узваро́чваў н. узваро́чвала мн. узваро́чвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты узваро́чвай вы узваро́чвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	узваро́чваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не хвалі жонку за цела, а хвалі за дзела.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

uzvaročvać — беларуская лацінка

Слова узварочваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: