STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова даколванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дако́лванне мн. дако́лванні |
| Родны каго? чаго? |
дако́лвання мн. дако́лванняў |
| Давальны каму? чаму? |
дако́лванню мн. дако́лванням |
| Вінавальны каго? што? |
дако́лванне мн. дако́лванні |
| Творны кім? чым? |
дако́лваннем мн. дако́лваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дако́лванні мн. дако́лваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Усе кажуць, што трэба знайсці сваё месца ў жыцці, я сваё знайшла — гэта ложак.
dakolvannie — беларуская лацінка
Слова даколванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даколванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакончанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дако́латы (8)
(10) пацю́кванне ‹
› дако́латы (8)
(11) пазвя́кванне ‹
› дако́латы (8)
(11) пачвя́кванне ‹
› дако́лвацца (10)
(10) зако́лванне ‹
› дако́лваць (9)
(10) нако́лванне ‹
› дако́нваць (9)
(10) пако́лванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
