умеціць

гэта

— заўважыць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў умеціць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	уме́ціць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я уме́чу мы уме́цім ты уме́ціш вы уме́ціце ён, яна, яно уме́ціць яны уме́цяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. уме́ціла м. уме́ціў н. уме́ціла мн. уме́цілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты уме́ць вы уме́цьце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	уме́ціўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

umiecić — беларуская лацінка

Слова умеціць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: