умудраваць

гэта

— умудрагеліць, вынайсці што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў умудраваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	умудрава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я умудру́ю мы умудру́ем ты умудру́еш вы умудру́еце ён, яна, яно умудру́е яны умудру́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. умудрава́ла м. умудрава́ў н. умудрава́ла мн. умудрава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты умудру́й вы умудру́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	умудрава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць

— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?

umudravać — беларуская лацінка

Слова умудраваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: