STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дакорлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дако́рлівасць мн. дако́рлівасці |
| Родны каго? чаго? |
дако́рлівасці мн. дако́рлівасцяў, дако́рлівасцей |
| Давальны каму? чаму? |
дако́рлівасці мн. дако́рлівасцям |
| Вінавальны каго? што? |
дако́рлівасць мн. дако́рлівасці |
| Творны кім? чым? |
дако́рлівасцю мн. дако́рлівасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дако́рлівасці мн. дако́рлівасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
dakorlivasć — беларуская лацінка
Слова дакорлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дакорлівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакормліванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дако́пкі (7)
(12) абжо́рлівасць ‹
› дако́р (5)
(13) празо́рлівасць ‹
› дако́рліва (9)
(15) непразо́рлівасць ‹
› дако́рлівы (9)
(12) пако́рлівасць ‹
› дако́рмлены (10)
(14) непако́рлівасць ‹
› дако́рмлены (10)
(14) перако́рлівасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
