упасаваць

гэта

— падысці, прыйсціся да месца

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў упасаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	упасава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я упасу́ю мы упасу́ем ты упасу́еш вы упасу́еце ён, яна, яно упасу́е яны упасу́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. упасава́ла м. упасава́ў н. упасава́ла мн. упасава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты упасу́й вы упасу́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	упасава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так

халера з ёй / чорт з табой
ліха з вамі / пярун з імі

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

upasavać — беларуская лацінка

Слова упасаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: