Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 управіцца, упраўлюся, управішся, управіцца; закончанае трыванне
  1. з чым і без дапаўнення Паспець скончыць, завяршыць што-н. у тэрмін; ухадзіцца з чым-н. Пакуль змеркне, кожны з нас стараўся ўправіцца з работаю. ← Кузьма Чорны. Кароўнік дзед Жораў управіўся скончыць якраз у пару. ← Макар Паслядовіч. [Андрэй:] — Снапы ў гумне, тата. — У гумне? — У гумне. Управіліся да дажджу. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // Даць рады чаму-н., справіцца з чым-н. Станіслаў упарціўся: было сорамна — які ён жаніх. Але і выйсця не знаходзіў. Аднаму з гаспадаркай не ўправіцца. ← Алесь Асіпенка. Цётка Гануля .. абяцала схадзіць [да Мікодыма], як толькі ўправіцца з хатнімі клопатамі. ← Аркадзь Марціновіч. [Рыбак] не стукаў, дзверы былі не запёртыя, управіцца з імі яму, колішняму вясковаму жыхару, было звыкла, .. і дзверы, трошкі рыпнуўшы, расчыніліся. ← Васіль Быкаў.
  2. Паспець за які-н. тэрмін схадзіць або з'ездзіць куды-н. і вярнуцца назад. [Косця:] — Можа выбраць вольны час ды пад'ехаць самому — Маладзечна не так далёка, за дзень управіўся б. ← Вячаслаў Адамчык.
  3. Змагчы, паспець зрабіць што-н. Мартын не ўправіўся адказаць: з боку лесу пачулася глухое тухканне ног па мяккай зямлі. ← Якуб Колас. — Фш-шы-ых-х! — прашыкаў звер. Стары ледзьве ўправіўся адскочыць убок. ← Алесь Масарэнка.
  4. Адолець, стрымаць каго-, што-н., падпарадкаваць сваёй волі. — Адно толькі незразумела, — дадаў.. [студэнт]. — Як.. [рысь] злавіла яго? Алень малады і дужы, як гэта яна ўправілася. ← Віталі Вольскі. [Аляксандр:] — Цара скінулі — не пабаяліся, Керэнскаму па загрыўку далі, і з гэтымі ўправімся. ← Сяргей Грахоўскі. Гнядок стрыгануў вушамі, збочыў з дарогі і панёсся проста па раллі. Бацька ледзь-ледзь управіўся з канём. ← Яўген Васілёнак.