упрыгоньваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў упрыгоньваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	упрыго́ньваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я упрыго́ньваю мы упрыго́ньваем ты упрыго́ньваеш вы упрыго́ньваеце ён, яна, яно упрыго́ньвае яны упрыго́ньваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. упрыго́ньвала м. упрыго́ньваў н. упрыго́ньвала мн. упрыго́ньвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты упрыго́ньвай вы упрыго́ньвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	упрыго́ньваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пашлі дурнога, а за ім другога.

Прыказка.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

upryhońvać — беларуская лацінка

Слова упрыгоньваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: