Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ускочыць, -чу, -чыш, -чыць; закончанае трыванне
  1. Хутка ўстаць, падняцца з месца. Сёмка паволі ўзняўся з канапы. Следам за ім борздзенька ўскочыў Харытон Ігнатавіч. ← Яўген Васілёнак. Не помнячы сябе, Грэчка стаў адпаўзаць назад, потым ускочыў і пабег. ← Іван Мележ.
  2. Скочыць на каго-, што-н. Сувязны ўскочыў на каня і паскакаў. ← Мікола Ткачоў. Салдат спрытна ўскочыў на падножку і ў момант апынуўся ў прасторнай кабіне самазвала. ← Алена Васілевіч. Ускочыць на падаконнік, адвярнуць шпінгалеты — секунда часу. Вось толькі не была б прыбіта цвікамі рама. ← Васіль Хомчанка. // у што. Скочыць у сярэдзіну чаго-н. Ускочыць у лодку. ▪ Лабановіч выбег на платформу і ўскочыў у першы пасажырскі вагон. ← Якуб Колас.
  3. пераноснае значэнне Узнікнуць (аб прышчах, нарывах і пад.). Ускочылі мазалі на руках. ▪ На лбе ўскочыў гуз, але Андрыян не адчуваў болю. ← Аркадзь Марціновіч.
  4. у што. Імкліва ўвайсці, сілай уварвацца куды-н. Раптам адчыніліся дзверы і за мной у хату ўскочылі ўзрадаваныя дзеці. ← Уладзімір Ляўданскі. Група прарыву ўскочыла ў лес і адным ударам выбіла адтуль фашыстаў. ← Іван Новікаў.
  5. у што. Трапіць, папасці выпадкова куды-н. Спалоханыя коні рванулі наперад, але колы таратайкі.. ускочылі ў правал. ← Уладзімір Караткевіч.