Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 устаяць, устаю, устаіш, устаіць; закончанае трыванне
  1. Утрымацца ў вертыкальным становішчы, не ўпасці; захаваць стан раўнавагі. Устаяць на нагах. ▪ Вагон раптам тузанула, і чалавек пахіснуўся, але ўстаяў. ← Вячаслаў Адамчык. Зазвінеў, напяўшыся, трактар, тузанула валакушы, Андрэй не ўстаяў і ўпаў на калені, учапіўшысяся за снапы. ← Іван Пташнікаў. // Змагчы прабыць, пратрымацца нейкі час пры якіх-н. абставінах. Ля сцен казармы больш нельга было ўстаяць — агонь раз'юшана бушаваў, абдаваў страшэннай гарачынёю. ← Мікола Ткачоў.
  2. Стрымаць націск каго-, чаго-н., адстаяць у барацьбе свае пазіцыі, не паддацца. — Здавайцеся! Усё роўна вам утраіх не ўстаяць супроць усіх! ← Янка Маўр. — Трагедыя ў в'етнаме — вынік ігнаравання Амерыкай грамадскай думкі свету... Маленькі народ, перакананы ў сваёй справядлівай барацьбе, устаяў перад агрэсарам... ← Павел Кавалёў. // Перанесці неспрыяльныя ўмовы (пра расліны). [Бярэзіны:] Грэла нас сонейка, песціў вецярок, не раз хістала бура, нагінаючы да самай зямлі, не адну зламала бура з нас, але мы ўстаялі, выраслі. ← Платон Галавач.
  3. пераноснае значэнне Астацца стойкім, не паддацца і му-н. [Аўсянік:] — Перад тваімі чарамі не можа ўстаяць ніводзін мужчына. ← Іван Шамякін.