Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 уступіць¹, уступлю, уступіш, уступіць; закончанае трыванне
  1. Стаць членам якой-н. арганізацыі, таварыства. Уступіць у прафсаюз. Уступіць у кааператыў. ▪ Калі пачалася калектывізацыя, бацька мой і іншыя малазямельныя аднавяскоўцы першымі ўступілі ў калгас. ← Аляксей Кулакоўскі.
  2. Пачаць якое-н. дзеянне, прыняць удзел у чым-н. Уступіць у спрэчку. Уступіць у перагаворы. ▪ Праціўнік пад вечар з яшчэ большай ярасцю кінуўся ў атаку. У бой уступілі свежыя часці. ← Ілья Гурскі. Першымі ў барацьбу ўступілі лыжнікі. ← газета «Звязда». // Перайсці ў які-н. стан, перыяд развіцця. Уступіць у шлюб. ▪ Прамінула наша маладосць, І мы ўступілі ў сталыя гады. ← Пятро Глебка. З самага пачатку 1860-х гадоў Расія ўступіла ў новы перыяд вызваленчага руху. ← Міхась Ларчанка.
  3. Увайсці, уехаць куды-н. Як толькі Чырвоная Армія ўступіла ў горад, Банда з польскім войскам пайшла далей на Захад. ← Аляксей Карпюк.
  4. Стаць нагой у што-н. Уступіць у лужыну. ▪ [Нарыса] хуценька пацягнула кароценькі чырвоны сарафанчык, уступіла ў сандалікі і, грукнуўшы дзвярыма, выбегла з хаты. ← Лідзія Арабей.
  5. Ступіць, наступіць на каго-, што-н. Уступіць на нагу.
  •••
  Уступіць у (свае) правы — праявіцца ў поўную меру, сілу.
  Уступіць у сілу — стаць законным.
  Уступіць у строй — пачаць дзейнічаць.
 уступіць², уступлю, уступіш, уступіць; закончанае трыванне
  1. каго-што. Добраахвотна адмовіцца ад каго-, чаго-н. на карысць іншай асобы. Міхал уступіў асірацелым пляменнікам Сёмку і Марце сваю хату і перабраўся жыць да зяця. ← Сцяпан Александровіч. Бабуля ўступіла.. [Ніне] свой ложак каля печы, а сама курчыцца на лаве за сталом. ← Янка Брыль. // (пераважна з адмоўем «не»). Паступіцца чым-н. Хто — каго, хто здасца першы? Але ніхто не хацеў уступіць пяршынства. ← Іван Шамякін.
  2. каму-чаму і без дапаўнення Пайсці на ўступкі, згадзіцца з чым-н., перастаць супраціўляцца. Уступіць просьбам. ▪ Характар у [дзяўчыны] памяркоўны, ураўнаважаны. Такая, дзе трэба за сябе пастаяць — пастаіць, а дзе трэба ўступіць — уступіць. ← Алесь Пальчэўскі.
  3. каму-чаму. Не вытрымаць параўнання ў якіх-н. адносінах, аказацца горшым за каго-, што-н. [Яўген:] — Наш Лявон Махавік кажа, што драніца нават не ўступіць гонтам. ← Сымон Баранавых.
  4. каго-што. Прадаць каму-н. дзешавей назначанай цаны. Уступіць тавар за паўцаны. ▪ [Гаспадыня:] — Дзвесце рублёў, шаноўная. Але як такой студэнтачцы — за паўтараста ўступлю. ← Іван Грамовіч. // Згадзіцца збавіць частку цаны пры продажы. Бялову нарэшце надакучыла «чытаць мараль», паспешліва падышоў і стаў поплеч, любуючыся жарабком. — За дванаццаць тысяч, каб яму добра ікнулася. Стары друг, а ні капейкі не ўступіў. ← Іван Шамякін.
  •••
  Уступіць дарогу каму — тое, што і даць дарогу каму (гл. даць).
  Уступіць месца чаму — змяніцца, замяніцца чым-н. Дарога ўсё падымалася ўгару. Парослая травой, яна ніяк адразу ўступіла месца пясчаным россыпам, якія не паспеў нават схапіць трыліснік. ← Алесь Асіпенка. Толькі ў сярэдзіне красавіка зіма ўступіла сваё месца вясне. ← Іван Сіняўскі.