Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 утапіць, утаплю, утопіш, утопіць; закончанае трыванне
  1. што. Апусціўшы ў ваду, прымусіць патануць; затапіць. Утапіць лодку. // Не ўтрымаўшы, даць патануць. Утапіць вядро. ▪ [Хлопчык:] — А помніце, як Лашак у рэчцы ўтапіў трактар. ← Іван Шамякін.
  2. каго-што. Загубіць чыё-н. жыццё, сілай кінуўшы ў ваду. Прывесці яго сюды, тыцнуць носам у план, а потым утапіць прахвоста ў гэтых затоках! ← Якуб Колас. Аднаго разу кажа [мачаха] сваёй дачцэ: — Схадзі ты, дачушка, да сястры ў госці, пакліч яе з сабой купацца ды ўтапі... ← Алесь Якімовіч. / у пераноснае значэнне ужыв. Асабліва згусціўся туман абапал канавы.., нібы ўтапіў кусты на балоце. ← Уладзімір Федасеенка.
  3. пераноснае значэнне; каго. Паставіць у цяжкае становішча каго-н. (выдаўшы, прадаўшы, абгаварыўшы і пад.). [Вілюевіч:] — Дзе ты вычытаў, што каб самому выслужыцца, то другога ўтапіць трэба. ← Іван Грамовіч. [Студэнт:] Адозвы падлавіла [гаспадыня], павяла паліцыю; ёй было патрэбна ўтапіць мяне. ← Уладзіслаў Галубок.
  4. пераноснае значэнне; што. Заглушыць гора, пачуцці і пад. пры дапамозе чаго-н. Можа, таму так цяжка было ў.. [Веры] на душы і нельга было гэты цяжар утапіць нават у моры слёз. ← Міхась Машара. Вось Якім, вечны гаротнік і няўдачнік, які хоча ў гарэлцы ўтапіць сваё гора. ← Янка Скрыган.
  5. што. Глыбока апусціць у што-н. мяккае, пушыстае, пухкае. Сяржант утапіў галаву ў падушку і глуха, як аднекуль са склепа, сказаў: — Ведаеш што? Ты будзь чалавекам з.. [Ілонкай]. ← Васіль Хомчанка.
  •••
  У лыжцы вады утапіць каго — загубіць, прычыніць непрыемнасць пры наяўнасці самага нязначнага выпадку. — Ты ёй [эканомцы] верыш? — усміхнулася Бабіцкая. — Ды яна гатова цябе ў лыжцы вады утапіць. ← Ілья Гурскі.