Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 уткнуць, -ну, -неш, -не; нём, -няце; закончанае трыванне, што.
  1. Прымусіць пранікнуць, увайсці ўглыб, унутр што-н. вострае, тонкае; усадзіць. Уткнуць іголку ў клубок. ▪ Уткнуўшы косы ў мокрую ад расы траву, касцы ідуць снедаць. ← Уладзіслаў Нядзведскі. Маці нажала крапівы, паслала ў хляве і серп уткнула ў сцяну над дзвярыма. ← Змітрок Бядуля. Жур счуў, што гутарку трымаюць пра яго, і тапор свой уткнуў у бервяно. ← Сымон Баранавых. // Сунуць куды-н., унутр чаго-н., за што-н. Я ўткнуў газету ў кішэню, паправіў шалік на шыі і хутка пайшоў да тралейбуса. ← Валянцін Мыслівец. Астап пакінуў капаніцу, Ляйчыну ўткнуў за паясніцу, Каб упраўляць сяк-так канём. ← Паўлюк Трус.
  2. Схаваць, укрыць твар, галаву і пад. у што-н. Па тратуарах, уткнуўшы насы ў каўняры, праходзілі рэдкія пешаходы. ← Ілья Гурскі. Меншы, Косцік.. уткнуў у падушку галаву, раскінуў ручкі. ← Алена Васілевіч.
  3. Уперці ў што-н. Уткнуць нос у шыбу.
  •••
  Носа не ўткнуць — тое, што і носа не ўбіць (гл. убіць).
  Уткнуць нос у што, куды — засяродзіцца на чым-н., захапіцца чым-н.
  Уткнуць (уваткнуць, усунуць, уставіць) свае тры грошы — умяшацца ў чужую гаворку, калі не просяць; сказаць што-н. неўпапад.
  Уткнуць (уваткнуць, усадзіць, усунуць) свой нос (язык) — умяшацца не ў сваю справу.