Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 уцяць¹, утну, утнеш, утне; утнём, утняце; закончанае трыванне, каго-што.
  1. абласное слова Ударыць, стукнуць. Уцяць папружкай. ▪ Іван.. узяўся абмацваць капцы, каб знайсці месца, адкуль бралі бульбу, і раптам наткнуўся на амаль поўны мяшок. — Хто б гэта мог?.. Іван ад злосці ўцяў мяшок нагой. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. абласное слова Укусіць, уджаліць (пра насякомых). На беразе раззыкаліся авадні.. Яны так і наровяць, каб уцяць. ← Алесь Якімовіч. А вось плоскі шэры сляпень, — той спадцішка мог падкрасціся і ўцяць балюча нават праз кашулю. ← Іван Грамовіч. / у пераноснае значэнне ужыв. Гэты напамінак уцяў Прахора ў самае балючае месца. ← Міхась Зарэцкі.
  3. і без дапаўнення размоўнае слова Пачаць іграць на якім-н. музычным інструменце. У хаце ўцялі музыкі, ігралі кракавяк. ← Ілья Гурскі.
  •••
  Ні ўцяць ні ўзяць — а) не падступіцца; б) пуста, нічога няма.
 уцяць², утну, утнеш, утне; утнём, утняце; закончанае трыванне, што.
  размоўнае слова
  1. Укараціць, адсякаючы, адразаючы частку чаго-н. Уцяць канец вяроўкі.
  2. Уцягнуць, увабраць унутр (пра галаву, шыю і пад.). Сведка палахліва азірнуўся і, нібы чакаючы ўдару, уцяў галаву ў плечы. ← Міхась Лынькоў. Гаркуну і языком павярнуць не было як. Ён уцяў галаву ў плечы і, згорбіўшыся, сядзеў на лаўцы. ← Мікола Гроднеў.