аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў ушрубоўваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
ушрубо́ўваць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я ушрубо́ўваю мы ушрубо́ўваем ты ушрубо́ўваеш вы ушрубо́ўваеце ён, яна, яно ушрубо́ўвае яны ушрубо́ўваюць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
ушрубо́ўвала
м. ушрубо́ўваў н. ушрубо́ўвала мн. ушрубо́ўвалі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты ушрубо́ўвай вы ушрубо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
ушрубо́ўваючы |
скарбніца
умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)
— Чаму вы ніколі не хварэеце?
— А я не нервуюся.
— І вы так многа працуеце, як вы расслабляецеся?
— А я не напружваюся.
ušruboŭvać — беларуская лацінка
Слова ушрубоўваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове уштукаваць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ушрубава́ць (10)
(14) паадшрубо́ўваць ‹
› ушрубо́ўванне (12)
(13) падшрубо́ўваць ‹
› ушрубо́ўвацца (12)
(13) расшрубо́ўваць ‹
› уштукава́нне (11)
(12) вышрубо́ўваць ‹
› уштукава́ны (10)
(13) прышрубо́ўваць ‹
› уштукава́ны (10)
(12) аблічбо́ўваць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.