Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ушчаміць, ушчамлю, ушчэміш, ушчэміць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Заціснуць, сціснуць з двух бакоў; зашчаміць. Ушчаміць палец. ▪ [Сабака] кідаўся на вароты, на шчыльныя веснічкі, і ўжо не брахаў, а сычэў, нібы яму хвост ушчамілі. ← Раман Сабаленка. // Сціснуць у клюшні, ушчыпнуць. Страшны рак быў, грозны рак, Як ушчэміць — будзе знак. ← Якуб Колас. // Уціснуць, усунуць паміж чаго-н. Каб дзікі звер не нішчыў пасеваў, яшчэ пры цары павялося гарадзіць ад лесу поле такім густым частаколам, што парася галаву не ўшчаміла б. ← Аляксей Карпюк.
  2. размоўнае слова Запрэгчы. Тады Даніла Шчупак ушчаміў у аглоблі Мышака і выехаў у Луцішчы на кірмаш. ← Сымон Баранавых. [Бацька:] — От ушчаміў коніка і прывёз воз галля. ← Мікола Ракітны. А калі надышоў адвячорак і пасыпаліся фурманкі на Заброддзе, не сцярпеў Верамейчык: ушчаміў кабылу ў аглоблі і па хвасце — услед за людзьмі. ← Кандрат Крапіва.
  3. пераноснае значэнне Абмежаваць (чые-н. магчымасці, правы і пад). Ушчаміць у правах. Ушчаміць самалюбства. // Паставіць у няёмкае становішча. І змоўклі ўсе адразу ў хаце: Як адказаць? З чаго пачаці? — Ага! — Тут хлопцы падхапілі: — Цяпер і мы вас ушчамілі. ← Якуб Колас.
  •••
  Ушчаміць хвост каму — абмежаваць свабоду дзеяння, учынкаў каго-н.; паставіць у нязручнае або нявыгаднае становішча.