ушчаслівіць

гэта

— зрабіць каго-небудзь шчаслівым

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў ушчаслівіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ушчаслі́віць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я ушчаслі́ўлю мы ушчаслі́вім ты ушчаслі́віш вы ушчаслі́віце ён, яна, яно ушчаслі́віць яны ушчаслі́вяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. ушчаслі́віла м. ушчаслі́віў н. ушчаслі́віла мн. ушчаслі́вілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты ушчаслі́ў вы ушчаслі́ўце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	ушчаслі́віўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

uščaslivić — беларуская лацінка

Слова ушчаслівіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: