Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 хадзіць, хаджу, ходзіш, ходзіць; незакончанае трыванне
  1. Мець здольнасць, магчы рухацца, ступаючы нагамі (пра чалавека і жывёл). — Шкадуе бацька вельмі, што не можа хадзіць, — паведаміла шэптам Вера. ← Іван Шамякін.
  2. Тое, што і ісці (у 1 знач.), аднак хадзіць абазначае рух, які паўтараецца, адбываецца ў розны час і ў розных напрамках.
  а) Перамяшчацца, ступаючы нагамі, робячы крокі (пра чалавека і жывёлу). Па-над рэчкай у лузе квяцістым Мы хадзілі, бывала, не раз. ← Якуб Колас. Круг за кругам гракі ходзяць услед за трактарамі. ← Антон Бялевіч. / З акалічнаснымі словамі, якія паказваюць характар падобнага руху. Збляднелая, змізарнелая Гертруда Паўлаўна ходзіць на дыбачках. ← Іван Навуменка. Цяпер [свякроў] хадзіла згорбіўшыся і ўсё подбегам, трушком, быццам ёй горш, як усяму свету, часу не хапала. ← Янка Брыль. // Карміцца на пашы, пасвіцца (пра жывёлу). За фермай на пасецы ля лесу хадзіла скаціна. ← Іван Пташнікаў. Людзі ўбачылі нават Архіпа, статак якога хадзіў недалёка ў кустах. ← Піліп Пестрак.
  б) Перамяшчацца пэўным маршрутам; ездзіць, плысці, ляцець (пра сродкі перамяшчэння). Паміж горадам, дзе вучылася Ганна Прыбыткоўская, і Якубавічамі хадзіў аўтобус штодзень. ← Кузьма Чорны. — Вазьмі ж мяне, лётчык, хачу я.. На моры зірнуць хоць раз вокам, Як ходзяць па іх караблі. ← Янка Купала. / З акалічнаснымі словамі, якія паказваюць характар такога перамяшчэння. Хадзіць на вёслах. ▪ [Чмаруцька:] — У мае часы і вугалю было малавата, паравозы хадзілі на дрывах. ← Міхась Лынькоў. // Плаваць, ездзіць у якасці члена экіпажа, вадзіцеля. Хадзіць у міжгароднія рэйсы. ▪ [Павел Пятровіч:] — У час другой сусветнай вайны хадзіў матросам на гандлёвых параходах. ← Сцяпан Кухараў.
  в) Перамяшчацца ў пэўным кірунку (пра свяцілы, хмары і пад). Дзякуй сонцу, што ў небе хадзіла высока і сцяблам аддавала бацькоўскую сілу. ← Артур Вольскі. Ходзяць зоры над краінай, Дрэвы стомленыя спяць. ← Пятро Глебка. Яшчэ раніцаю на захадзе хадзілі чорныя хмары, цяпер яны аблажылі кругом неба. ← Ілья Гурскі.
  г) Перамяшчацца, рухацца масай, патокам, чарадой. Вецер то ходзіць пругка, шырока, нібы пнецца паваліць нешта, то скуголіць прарэзліва і дзіка. ← Міхась Стральцоў. Важка ходзіць ужо, не ляжыць акіян. ← Аляксей Русецкі. На Случчыне, дажджамі ўмытай, што і казаць, гаспадары: высокай хваляй ходзіць жыта і побач высяцца капры. ← Анатоль Вялюгін. / Пра рыб, дробных звяроў. Чародамі ў рэках хадзілі самы. ← Пятрусь Броўка. Увесь Дняпро ў кругах: ходзіць рыба шалёна. ← Уладзімір Караткевіч. // Разносіцца, быць чутным (пра гукі, пахі). Смех адказны, смех шчаслівы Ходзіць на пагорках. ← Якуб Колас. / у вобразным ужыв. Ходзіць па нівах бязмежных Вясна маладая. ← Максім Танк. На снежных шырокіх прасторах Хадзіла зіма і мароз. ← Пятро Глебка.
  3. у што, на каго або з інфінітыў Тое, што і ісці (у 2 знач.), аднак хадзіць абазначае рух, які адбываецца ў розны час, у розных напрамках. Хадзіць у госці. Хадзіць у школу. ▪ Корпацца дзень у дзень на гаспадарцы і хадзіць дзень у дзень на работу ніхто не мог бы патрапіць. ← Кузьма Чорны. Такіх асілкаў я калісьці сустракаў у Сібіры і на Далёкім Усходзе. З імі не страшна хадзіць на мядзведзя. ← Макар Паслядовіч. З шчасцем і ў грыбы добра хадзіць. ← Прымаўка. // Бываць дзе-н., наведваць каго-, што-н. Тэкля любіла хадзіць па суседзях — вельмі гутарлівая баба была. ← Змітрок Бядуля. Некалькі гадоў жонка хадзіла па дактарах, ездзіла на курорты. ← Іван Навуменка. // Выступаць у паход супроць каго-н., нападаць. Хадзіць вайною. ▪ На ворага [народ] хадзіў у бітвы, хоць вораг быў аж вельмі люты. ← Уладзімір Дубоўка. Партызаны біліся не на жыццё, а на смерць. Дванаццаць дзён трымалі абарону і самі не раз хадзілі ў атакі. ← часопіс «Маладосць».
  4. Пераходзіць, перадавацца ад аднаго да другога. Гэты ліст [жонкі Шышкіна] хадзіў па ўсёй батарэі. ← Рыгор Няхай. А гуцулы п'юць, гуляюць, Ходзіць чарка па руках. ← Аляксей Зарыцкі. // Распаўсюджвацца, станавіцца вядомым многім (пра чуткі, весткі і пад.). Пра горку хадзіла легенда, нібы пахаваны на ёй у далёкія-далёкія часы казачны волат-асілак. ← Міхась Лынькоў. — Пра Гарбачэўскага ходзяць легенды, — пачаў Шыманскі. — Ён сотні людзей выратаваў ад смерці... ← Ілья Гурскі. // Праяўляцца то ў адным, то ў другім месцы. Эпідэмія ходзіць. ▪ Словы аб тым, што ёсць на свеце шчаслівыя землі, па якіх не ходзіць жоўтая хвароба, засталіся марай аб лепшым, што рыхтавала.. [Арцёму] будучыня. ← Эдуард Самуйлёнак.
  5. Быць у руху; рухацца ўзад і ўперад або ўверх і ўніз, з аднаго боку ў другі. А там, за доўгімі сталамі, У стол уткнуўшыся насамі, Сядзяць пісцы, як гною кучкі, Скрыпяць іх пёрцы, ходзяць ручкі. ← Якуб Колас. Лоўка ходзіць моцны струг, Стружкі сыплюцца наўкруг. ← Авяр’ян Дзеружынскі. // Зыбацца, ківацца (з-за няшчыльнага прылягання, злучэння). Маснічына ходзіць пад нагамі. // Калыхацца, дрыжаць. Дзірван пад намі ходзіць (Кол забіваем мы), Каб мог і ён адводзіць Калючыя грамы. ← Юрась Свірка.
  6. Падымацца і апускацца пры глыбокім дыханні, пры напружанні і пад. [Колас:] — Я ў Грына моцна надыхваюся марскога ветру, грудзі ходзяць, як у дваццаць гадоў. ← Максім Лужанін. У.. [Паўліка] нават сапраўдных мускулаў на руках няма, а ў Міколкі яны вунь якімі тугімі гузакамі пад скурай ходзяць. ← Ядвіга Бяганская.
  7. Укісаючы, брадзіць. Цеста ходзіць. // пераноснае значэнне Быць узбуджаным, усхваляваным, узрушаным. Ходзіць лагер, нібы ў віры, Бо загад аддан. А тым часам камандзіры Вывучаюць план. ← Якуб Колас.
  8. за чым. размоўнае слова У спалучэнні з назоўнікамі азначае выкананне пэўнай работы, дзеяння пры дапамозе прылады, названай назоўнікам. Юрка патузваў лейцы, гукаў на каня і ўслед за ім, вельмі паволі, хадзіў за бараною. ← Кузьма Чорны. [Марыя] хадзіла і за плугам, і за бараной, брала ў рукі і касу. ← газета «Звязда».
  9. каля (ля) каго-чаго. Клапаціцца аб кім-, чым-н., даглядаць каго-, што-н. Змалку прывучыў.. [Сёмку] бацька хадзіць каля зямлі, любіць яе і даглядаць. ← Цішка Гартны. [Доктар:] Я Антону Мітрафанавічу медыкаментаў пакіну і раскажу, як каля раны хадзіць. ← Кандрат Крапіва.
  10. за кім. Заляцацца да каго-н. За.. [Валяю] хадзілі хлопцы, але ніводзін не быў падобен да.. [Кавальчука]. ← Кузьма Чорны. — Вы, цётка, думаеце, Сак за мной ходзіць? Не. Ён хоча браць Раю. Сягоння б ажаніўся, каб пайшла. ← Якуб Ермаловіч.
  11. Насіць што-н., апранацца як-н., у што-н. Цяпер Антон хадзіў чыста, галіўся, нават паправіўся. ← Мікола Ракітны. Адзін жыў — у лапцях хадзіў, у калгас прыйшоў — каптан знайшоў. ← Прымаўка.
  12. размоўнае слова Быць у якім-н. званні, на якой-н. пасадзе, на якой-н. рабоце. [Баба Параска:] — А ты стаў культурны. Усё дзякуй ды дзякуй. На кожным, лічы, слове. Нябось вывучыўся недзе, можа ў начальніках ходзіш? ← Іван Чыгрынаў. Не сорамна цяпер Марыі Пятроўне за дачку. У перадавіках ходзіць. ← часопіс «Работніца і сялянка».
  13. Быць, знаходзіцца ў якім-н. стане, настроі. Панурыя, злыя хадзілі мужчыны, аб чымсьці перашэптваліся, спрачаліся, дамаўляліся. ← Міхась Лынькоў. Слава, якому Тоня дазволіла неяк раз мазнуць пэндзлем, хадзіў сярод братоў і сясцёр ледзь не героем: лічыў сябе амаль запраўскім маляром. ← Міхась Даніленка. Вясёлы, гаманкі быў [Сцяпан Лісоўчык], калі ў хлопцах хадзіў. ← Мікола Ракітны. // размоўнае слова Быць цяжарнай, чакаць дзіця. — Дык гэта ж у іх, пэўна, радзіны! — пляснула цётка рукамі. — Саша ж ходзіць апошнія дні. ← Алена Васілевіч.
  14. Выкарыстоўвацца тым або іншым чынам, у той або іншай запрэжцы (пра коней і пад.). [Сомік] адмаўляўся, што ў яго конь малады, у цяжкім возе ніколі не хадзіў, а каню было ўжо чатыры гады. ← Кандрат Крапіва.
  15. Рабіць ход якой-н. фігурай, картай. Хадзіць канём. Хадзіць козырам.
  16. размоўнае слова Адпраўляць натуральную патрэбу. Хадзіць на двор.
  17. загадны лад хадзі (це). размоўнае слова Запрашэнне ісці куды-н., прыступаць да чаго-н. — Ну, хадзі за стол, нябога; Сядзь і ты, стары, сюды, Пасілкуйцеся з дарогі... ← Якуб Колас. Хадзіце, хадзіце к марозу! Хадзіце ў госці хутчэй! ← Янка Купала.
  •••
  Вецер ходзіць дзе гл. вецер.
  Вецер ходзіць у галаве — тое, што і вецер гуляе ў галаве (гл. вецер).
  Галава ходзіць кругам — тое, што і галава ідзе кругам (гл. галава).
  Далёка хадзіць не трэба гл. трэба.
  З торбай хадзіць — жабраваць, прасіць міласціну.
  Каб ты па гары хадзіў ды сонца не бачыў! — ужываецца як праклён.
  Каб ты па свеце не хадзіў! — ужываецца як праклён.
  Па адной дошчачцы (маснічыне) хадзіць — дагаджаць каму-н., падпарадкоўвацца ва ўсім.
  Пад стол пяшком хадзіць — быць яшчэ зусім малым.
  Пад сядлом хадзіць — выкарыстоўвацца для верхавой язды (пра коней).
  Справа ходзіць пра што (аб чым) — тое, што і справа ідзе пра што (аб чым) (гл. справа¹). Дзед Талаш — чалавек пераважна замкнуты. Сваімі думкамі не з кожным падзеліцца і думае іх спакваля, грунтоўна, асабліва калі справа ходзіць аб важных рэчах. ← Якуб Колас.
  У золаце хадзіць — быць багатым.
  Улегцы хадзіць — не быць нагружаным працай.
  У чубы хадзіць — тое, што і брацца за чубы (гл. брацца).
  Хадзіць арлом (гогалем) — хадзіць важна, ганарыста.
  Хадзіць бабылём — доўга не жаніцца, жыць адзінока, без сям'і.
  Хадзіць гужам (роем) за кім — выказваць сваё захапленне кім-н.; пра поспех у многіх.
  Хадзіць козырам (кандзібоберам) — паводзіць сябе ганарліва, незалежна; гадавацца.
  Хадзіць кругом ды навокала — гаварыць намёкамі, абыходзячы сутнасць справы.
  Хадзіць на галаве — дурэць, сваволіць, нікога не слухацца.
  Хадзіць (стаяць) на задніх лапках перад кім — прыслужвацца, выдыгаць перад кім-н.
  Хадзіць на мяккіх лапах — а) хадзіць крадучыся, цішком, каб не чулі; б) перад кім услужваць каму-н., выслужвацца перад кім-н.
  Хадзіць на пальчыках — далікатна абыходзіцца з кім-н., выказваючы павагу, шкадуючы каго-н.
  Хадзіць на пары — пра цяжарную перад блізкімі родамі.
  Хадзіць на часах — тое, што і хадзіць на пары.
  Хадзіць пад пенай — цяжка, заўзята працаваць.
  Хадзіць па зямлі — жыць.
  Хадзіць па людзях — набірацца, жабраваць.
  Хадзіць па лязе — рызыкаваць, быць у небяспецы.
  Хадзіць па руках — а) пераходзіць ад аднаго да другога, быць у карыстанні то ў аднаго, то ў другога; б) уступаць у любоўныя зносіны то з адным, то з другім мужчынам (пра жанчыну). — Хто ведае, .. што было б з тою шляхцянкаю, што адзін час нават па руках хадзіла? ← Алесь Бажко.
  Хадзіць па струнцы — быць вельмі дысцыплінаваным, паслухмяным; бясспрэчна падпарадкоўвацца каму-, чаму-н. Сыны, дочкі, унукі і праўнукі хадзілі па струнцы, разам садзіліся за стол і, пад'еўшы, дзякавалі бабцы, хоць яна даўно не кухарыла. ← Максім Лужанін.
  Хадзіць у воўчай скуры (шкуры) — маскіравацца з пэўнай мэтай. [Багуцкі:] — Мне нельга, аднак, адкрыта гаварыць з імі [рабочымі] і мне абрыдла.. хадзіць у гэтай воўчай скуры і адчуваць, як кожны позірк нашых людзей нібы распаленым жалезам працінае маё сэрца. ← Міхась Лынькоў.
  Хадзіць у запрэжцы — а) быць запражным, выкарыстоўвацца ў якасці запражнога (пра каня, вала і пад.); б) рабіць адну справу.
  Хадзіць улукаткі — хадзіць зігзагамі, крыва, віляючы з боку ў бок.
  Хадзіць (прасіцца) у наначкі — хадзіць да каханай дзяўчыны (жанчыны) і заставацца там нанач. За гарадской прапіскаю Вы ідзяце ў нянечкі. Вас у пад'ездах ціскаюць, Салдаты просяцца ў наначкі. ← Рыгор Барадулін.
  Хадзіць у пазычкі — пазычаць.
  Хадзіць фертам — мець бравы, самаздаволены выгляд.
  Хадзіць ходырам (хадуном) — а) моцна хістацца, калыхацца. Кузаў рыпеў, патрэскваў, хадзіў ходырам; пасажыраў вадзіла ва ўсе бакі. ← Мікола Ракітны. Ірка спынілася — сталі і.. [алені]. Дыхалі часта-часта, бакі ў іх хадзілі хадуном. ← Іван Пташнікаў; б) быць у руху, кіпець, хвалявацца. Ды і ад дзеда Хвядоса, і ад даўгінаўскіх дзядзькоў я чуў, што некаторыя фальваркі ўжо хадуном ходзяць, а паны грызуцца паміж сабою, як сабакі. ← Алесь Бажко.
  Хадзіць як пад зямлёй — мець прыгнечаны стан, дрэнны настрой.
  Чыста хадзіць каля посуду — есці ўсё да канца, усё, што даюць, з апетытам.
  Язык гладка ходзіць гл. язык.