Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 хацець, хачу, хочаш, хоча; незакончанае трыванне
  1. чаго, каго-што, з інфінітыў, са злучнік «каб» і без дапаўнення Мець жаданне, ахвоту да чаго-н., адчуваць патрэбу ў кім-, чым-н. Хацець вады. Хацець есці. ▪ — Ну, дык хочаш вучыцца? Адказаць настаўніку трэба, ды і ў школу хочацца, і хлопец цераз сілу выціснуў: — Ыгы. ← Янка Брыль. [Жлукта:] Дык вы хочаце, каб я пайшоў да вас за бухгалтара? [2-гі кліент:] Ды не, што вы! ← Кандрат Крапіва. Гарохам дзедаў смех якоча, А сэрца руху, шуму хоча. ← Якуб Колас. // Мець жаданне зведаць, пазнаць што-н. Ён хоча хімію вывучаць. // размоўнае слова Адчуваць любоўную цягу да каго-н. Хачу пацалаваць вас.
  2. каго-чаго, чаго ад каго і са злучнік «каб». Імкнуцца да чаго-н., дамагацца ажыццяўлення чаго-н. Хацець шчасця. ▪ [Эмілія:] — Калі яшчэ не было гэтага агульнага руху за мір, я ўсё роўна не хацела вайны і баялася смерці. ← Янка Маўр. Аднаго хачу на гэтым свеце: Так наладзіць з доляю зямной, Каб ніколі не прыйшлося дзецям Чырванець за зробленае мной. ← Ніл Гілевіч.
  3. з інфінітыў Мець намер зрабіць што-н. [Партызаны] хацелі перасекчы чыгунку і выйсці да горада Іўе, у вольны ад блакады раён. ← Янка Брыль. — Я хацеў ракаў налавіць, — нясмела адказаў Казік. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // у спалучэнні з адмоўем. Адказацца што-н. рабіць. [Русаковіч:] А я не хачу паступацца сваімі ідэаламі. ← Кандрат Крапіва. Не хачу я гуляць, дзе народ Толькі гора цярпіць на вяку, Дзе сіротка стаіць ля варот, Есці просіць, падняўшы руку. ← Янка Купала.
  4. з інфінітыў размоўнае слова Ужываецца для абазначэння магчымасці, імавернасці ажыццяўлення чаго-н. Хлапчукі ўздыхнулі. Нехта задуменна сказаў: — Вот-бы самалёты такія пабудаваць, як буслы. Хочаш сесці на хвою, сеў на хвою, на дуба — на дуба, а то і на хату высокую можна сесці. ← Міхась Лынькоў.
  5. З адноснымі займеннікамі і прыслоўямі ўтварае спалучэнні са значэннем азначальнасці: кожны, усякі (прадмет, месца, час і пад.). Я прабыў у «Барацьбіце» да вечара — блукаў, дзе хацеў, і гутарыў, з кім хацеў. ← Тарас Хадкевіч. [Рак:] — Не чапай мяне, Іван Світанік.. Я табе за гэта, што хочаш, зраблю. ← Алесь Якімовіч.
  •••
  Еш не хачу гл. есці.
  Калі хочаш (хочаце) гл. калі².
  Хочаш не хочаш — незалежна ад чыйго-н. жадання.
  Як левая нага хоча гл. нага.
  Як (сабе) хочаце (хочаш) — а) як вам падабаецца. — Ну, панічок мой родны, як сабе хочаце: хочаце верце, хочаце не верце, а я вам, далібог, шаптала! ← Якуб Колас; б) нягледзячы на любую думку. Як хочаце, а ён вінаваты.